Hoofdtekst
Der wienen ris in pear omswalkers. Dy kommen yn in stik heide en bosk. Doe fregen se fan hwa't dat wie. Doe seinen se, dat wie fan gjin ien.
Doe bigongen se har dêr to festigjen.
Sy hienen sjoen dat de minsken dêr hutten bouden. Doe gongen sy hinne en sy bouden dêr èk hutten, krektlyk as dy't se sjoen hienen. Mar sy forgeaten der glêzen yn to setten. Sy setten alles ticht. Doe't it dak der op kom, wie 't sa tsjuster as de nacht.
Doe gongen se hinne en sjouden mei amers nei bûten om de sinnestrielen op to fangen. En dy amers brochten se dan wer nei binnen ta.
Sa sjouden se wol in wike troch.
Doe sei der ien tsjin har: "Dat ha jim forkeard dien. Jimme ha de finsters forgetten."
"Hwat binne dat?" fregen se. Sy hienen noch noait in hutte hawn.
"Dan matte jim iepeningen yn 'e muorre meitsje", seinen se.
Doe hellen se de seadden út 'e muorre wei, mar sy prakkesearren der net oer der in ramt yn to setten. Dat doe foel de hele gevel yn.
Doe wienen se ek noch sa dom, dat doe bigongen se wèr. Sy bouden wèr de muorre. Doe wienen se noch like fier. Sy wisten net mear hoe 't se 't ha moesten.
Ien gong nei in oar hutte ta to sjen. De man dy't dêr wenne lei 't him út. Sy moesten in ramt meitsje. Dat ha se doe dien, en doe krigen se de hutte dan sa fier klear.
Mar sy hienen ek forgetten der in skoarstien op to setten. Sy hienen alles tichtboud.
Doe't it kâld woarde makken se in fjûr oan. Mar doe wie der net yn 'e hutte to wêzen, sy stikten der hast fan 'e reek. Der wie alhiel gjin trek, de reek koe net in kant út.
Doe gongen se wèr nei 't doarp ta om to sjen hoe 't se dat yn 'e oare hutten hienen.
Doe makken se in gat yn it dak en dêr in skoarstien yn en doe koe de reek der útkomme.
Doe bigongen se har dêr to festigjen.
Sy hienen sjoen dat de minsken dêr hutten bouden. Doe gongen sy hinne en sy bouden dêr èk hutten, krektlyk as dy't se sjoen hienen. Mar sy forgeaten der glêzen yn to setten. Sy setten alles ticht. Doe't it dak der op kom, wie 't sa tsjuster as de nacht.
Doe gongen se hinne en sjouden mei amers nei bûten om de sinnestrielen op to fangen. En dy amers brochten se dan wer nei binnen ta.
Sa sjouden se wol in wike troch.
Doe sei der ien tsjin har: "Dat ha jim forkeard dien. Jimme ha de finsters forgetten."
"Hwat binne dat?" fregen se. Sy hienen noch noait in hutte hawn.
"Dan matte jim iepeningen yn 'e muorre meitsje", seinen se.
Doe hellen se de seadden út 'e muorre wei, mar sy prakkesearren der net oer der in ramt yn to setten. Dat doe foel de hele gevel yn.
Doe wienen se ek noch sa dom, dat doe bigongen se wèr. Sy bouden wèr de muorre. Doe wienen se noch like fier. Sy wisten net mear hoe 't se 't ha moesten.
Ien gong nei in oar hutte ta to sjen. De man dy't dêr wenne lei 't him út. Sy moesten in ramt meitsje. Dat ha se doe dien, en doe krigen se de hutte dan sa fier klear.
Mar sy hienen ek forgetten der in skoarstien op to setten. Sy hienen alles tichtboud.
Doe't it kâld woarde makken se in fjûr oan. Mar doe wie der net yn 'e hutte to wêzen, sy stikten der hast fan 'e reek. Der wie alhiel gjin trek, de reek koe net in kant út.
Doe gongen se wèr nei 't doarp ta om to sjen hoe 't se dat yn 'e oare hutten hienen.
Doe makken se in gat yn it dak en dêr in skoarstien yn en doe koe de reek der útkomme.
Onderwerp
AT 1245 - Sunlight Carried in a Bag into the Windowless House 
AT 1245 - Sunlight Carried in a Bag into the Windowless House 
ATU 1245 - Sunlight Carried in a Bag (Basket, Sieve) into the Windowless House.
ATU 1245 - Sunlight Carried in a Bag (Basket, Sieve) into the Windowless House.
Beschrijving
Een paar omzwervers bouwden eens een paar hutten zonder ramen. Een tijdje vingen ze buiten zonnestralen in een emmer en brachten die naar binnen. Maar na een week gingen ze eens bij de andere hutten kijken hoe dat daar opgelost was. Ze zagen dat er gaten in de muur zaten, en die maakten ze ook. Maar ze deden er geen ramen in en de hele gevel stortte in. Ze begonnen weer opnieuw te bouwen, en deze keer met ramen erin. Ze waren alleen ook vergeten om een schoorsteen te maken. Toen het koud werd en ze een vuur aanmaakten, stikten ze bijna van de rook. Ze gingen weer kijken bij de andere hutten, en maakten naar dat voorbeeld zelf een gat in hun dak en zetten er een schoorsteen op.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 438, verhaal 2
Commentaar
14 juli 1968
Sunlight Carried in a Bag into the Windowless House
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21