Hoofdtekst
Yn 'e Westerein spûke altyd in frommes om nachts, dy wie yn 't swart klaeid. Sy kom fan 't tsjerkhôf. Ik ha se wit hoe faek sjoen. Dan kuijere se de wei lâns en gong troch in sleat hinne. Sa gong se nei har eigen húske ta. Sy wie al stoarn. 't Wie 't wiif fan Gerben. Hja hie skulden makke doe't se noch leefde. Har man Gerben hie biloofd, hy soe dy skulden bitelje, mar dat die er net. Dêrtroch koe 't minske de rêst net fine.
Onderwerp
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
Beschrijving
Een man had zijn vrouw beloofd de schulden die ze hadden af te betalen. De vrouw stierf, maar de man kwam zijn belofte niet na. Hierdoor kon de dode vrouw geen rust vinden. Velen hebben haar 's nachts rond zien spoken in een zwart kleed.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 440, verhaal 21
Commentaar
20 juli 1968
Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe).
Naam Overig in Tekst
Gerben
Gerben
Naam Locatie in Tekst
Westerein
Westerein
Westereinde
Westereinde
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21