Hoofdtekst
Hjir foar de skoalle oer wenne Roel Megiel. Hy wenne dêr allinne. Hy hie lân yn 'e hier, dêr boude er alle jierren in hoeke rogge op. Dy tursk er altyd yn in âld pleats op 'e boppelânnen. Mei dat sied bitelle er de lânshier.
Hy hie it sied al by de boer op 'e telle. Dêr soed er it terskje. Mar doe woarde er siik. Hy gong nei de boer ta en sei: "Ik kin net terskje. Ik wyt net of ik wer better wurd. As ik it net dwaen kin, wolle jo my dan bilove, dat jo it dogge? Hwant ik mat de hier bitelje."
De boer sei: "Wy matte sèls dòch terskje. Dat komt wol foar inoar." Kees Ymes hiet de boer.
Roel Megiel kom to forstjerren. De boer tursk syn rogge wol, mar hy bitelle de hier net. Hy forgeat it.
Mar sûnt dy tiid koenen de boer en de frou net mear op bêd wêze, sa gong it der by har oan wei op 'e souder. As se op bêd leinen, sei de frou: "Dêr bigjint it wer."
Dan sleepten se mei sekken sied op 'e souder om. Sa hearde it krekt. Sy wisten net hwer't it fan kom.
Doe ha se fan kleare binaudens Piter Poes ophelle. Dy sei: "Ha jim alles wol goed dien?"
"Ik soe net wite hwat der oan haperje kin", sei Kees Ymes.
"Der is doch hwat," sei Piter Poes, "der mat hwat wêze. Biried jim mar ris goed."
Doe sei de frou tsjin 'e boer: "Dû hast de lânshier noch net bitelle foar Roel Megiel."
"Dat mat it wêze", sei Piter Poes.
De oare deis gong Kees Ymes nei de notaris to Drachten en bitelle direkt. Sûnt ha se noait wer lêst hawn.
Hy hie it sied al by de boer op 'e telle. Dêr soed er it terskje. Mar doe woarde er siik. Hy gong nei de boer ta en sei: "Ik kin net terskje. Ik wyt net of ik wer better wurd. As ik it net dwaen kin, wolle jo my dan bilove, dat jo it dogge? Hwant ik mat de hier bitelje."
De boer sei: "Wy matte sèls dòch terskje. Dat komt wol foar inoar." Kees Ymes hiet de boer.
Roel Megiel kom to forstjerren. De boer tursk syn rogge wol, mar hy bitelle de hier net. Hy forgeat it.
Mar sûnt dy tiid koenen de boer en de frou net mear op bêd wêze, sa gong it der by har oan wei op 'e souder. As se op bêd leinen, sei de frou: "Dêr bigjint it wer."
Dan sleepten se mei sekken sied op 'e souder om. Sa hearde it krekt. Sy wisten net hwer't it fan kom.
Doe ha se fan kleare binaudens Piter Poes ophelle. Dy sei: "Ha jim alles wol goed dien?"
"Ik soe net wite hwat der oan haperje kin", sei Kees Ymes.
"Der is doch hwat," sei Piter Poes, "der mat hwat wêze. Biried jim mar ris goed."
Doe sei de frou tsjin 'e boer: "Dû hast de lânshier noch net bitelle foar Roel Megiel."
"Dat mat it wêze", sei Piter Poes.
De oare deis gong Kees Ymes nei de notaris to Drachten en bitelle direkt. Sûnt ha se noait wer lêst hawn.
Onderwerp
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
Beschrijving
Een man verbouwde wat rogge op een stukje land dat hij huurde van een landsheer. Met de rogge betaalde hij de huur. Op een keer was hij ziek. Hij vroeg een boer de rogge voor hem te dorsen en er de landheer mee te betalen. De boer beloofde dat. Maar de man ging dood en de boer vergat zijn belofte. Sindsdien, als de boer en zijn vrouw 's avonds gingen slapen, hoorden ze geluid op de zolder. Ze haalden Piter Poes erbij. Volgens Piter moest er iets niet in orde zijn. De vrouw bedacht dat ze de landheer nog niet betaald hadden met de rogge. De volgende dag deden ze dat alsnog, en ze hebben nooit meer last gehad.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 442, verhaal 4
Commentaar
23 juli 1968
Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe).
Naam Overig in Tekst
Piter Poes
Piter Poes
Roel Megiel
Roel Megiel
Kees Ymes
Kees Ymes
Naam Locatie in Tekst
Drachten
Drachten
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21