Hoofdtekst
Ik haw ris nei Ulrum ta west to flaechsteppen mei de keppel. Wy moesten dêr yn in skuorre sliepe. De keppelbaes warskôge ús en sei, it spûke dêr yn dy skuorre. Der stienen weinen op 'e telle dy bigongen alle nachten to ratteljen, sei er.
Ik en in maet fan my wienen net bang. Wy seinen wy sille fannacht wekker bliuwe en as dy weinen dan bigjinne, geane wy der hinne om to sjen.
Doe't dan dy weinen wer oan 't ratteljen en oan 't roljen wienen, gongen wy der op ôf. Mar doe wie der neat, alles wie stil. Doe't wy ús wer deljown hienen bigong it wer.
't Wie foartjirmerij.
Ik en in maet fan my wienen net bang. Wy seinen wy sille fannacht wekker bliuwe en as dy weinen dan bigjinne, geane wy der hinne om to sjen.
Doe't dan dy weinen wer oan 't ratteljen en oan 't roljen wienen, gongen wy der op ôf. Mar doe wie der neat, alles wie stil. Doe't wy ús wer deljown hienen bigong it wer.
't Wie foartjirmerij.
Onderwerp
SINSAG 0061 - Werkgeister   
Beschrijving
Op een spookplaats is 's nachts een ratelend rollen van wagens te horen. Als twee maten poolshoogte gaan nemen, is er niets te zien. Het is een voorbode van werk dat in de toekomst verricht gaat worden.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 451, verhaal 18 (archief MI)
Commentaar
17 augustus 1968
Werkgeister
Naam Locatie in Tekst
Ulrum   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
