Hoofdtekst
Myn broer wenne hjir yn Moarmwâld. Dy forlear in famke. Myn op-ien-nei-âldste broer wenne yn 'e Westerein. Dy moest biricht ha. Ik kom dêr in bulte, sadwaende moest ik it ek mar even sizze. Myn eigen fyts hie net in lantearne. 't Wie yn 'e hiele lette hjerst en op 'e joun. Ik liende in fyts yn Ikkerwâld fan in timmerman.
Dêr rekke ik mei nei myn broer ta yn 'e Westerein.
It siet dêr altyd gesellich, dat ik bleau dêr nochal lang, wol oan in ûre of acht, njoggen ta. Doe gong 'k werom. Sa kom ik op 'e hoofdwei. Doe hie 'k ynienen mannen foar my dy't in kiste droegen. Ik koe der hast net by lâns.
Sy raemden my yn 'e hage. Sy gongen troch 't hekje.
'k Seach de minsken klear mei de kiste tusken har yn.
Dêr wenne in sike faem fan ien en twintich jier. Ane.
Ik tocht by my sels: "Ane is dea." Dêr wie 'k wis fan.
Doe't ik by myn broer kom, sieten heit en dy dêr ek. Ik sei, sa en sa. "Ane is dea, se hawwe nyskes de kiste der hinne brocht." Ik wist net better of dat wie sa.
De oare deis die bliken, sy wie net dea. 't Hie foartsjirmerij west. Hwat muoide it my dat ik forteld hie dat se dea wie.
De jouns stoar se.
In skoft letter kom har heit by my. Dy hie heard hwat ik sjoen hie. "Hastû it witten?" frege er. Ik sei "ja" en fortelde him de tadracht.
Dêr rekke ik mei nei myn broer ta yn 'e Westerein.
It siet dêr altyd gesellich, dat ik bleau dêr nochal lang, wol oan in ûre of acht, njoggen ta. Doe gong 'k werom. Sa kom ik op 'e hoofdwei. Doe hie 'k ynienen mannen foar my dy't in kiste droegen. Ik koe der hast net by lâns.
Sy raemden my yn 'e hage. Sy gongen troch 't hekje.
'k Seach de minsken klear mei de kiste tusken har yn.
Dêr wenne in sike faem fan ien en twintich jier. Ane.
Ik tocht by my sels: "Ane is dea." Dêr wie 'k wis fan.
Doe't ik by myn broer kom, sieten heit en dy dêr ek. Ik sei, sa en sa. "Ane is dea, se hawwe nyskes de kiste der hinne brocht." Ik wist net better of dat wie sa.
De oare deis die bliken, sy wie net dea. 't Hie foartsjirmerij west. Hwat muoide it my dat ik forteld hie dat se dea wie.
De jouns stoar se.
In skoft letter kom har heit by my. Dy hie heard hwat ik sjoen hie. "Hastû it witten?" frege er. Ik sei "ja" en fortelde him de tadracht.
Onderwerp
SINSAG 0483 - Der Sarg gesehen   
Beschrijving
Een man ziet plotseling een paar mannen een doodskist voortdragen. Het is een voorteken: de dag erna sterft er daadwerkelijk iemand.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 457, verhaal 3 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
18 augustus 1968
Der Sarg gesehen
Naam Overig in Tekst
Moarmwâld   
Naam Locatie in Tekst
Westerein   
Ane   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
