Hoofdtekst
As it moai stil waer wie bigongen de sémearminnen to sjongen. Sy songen prachtich-moai.
Sy wennen yn in paleis op 'e boaijem fan 'e sé. Dêr lokken se de manlju soms hinne. Dy bleauwen dêr dan yn.
Seach in skipper in sémearmin op sé, dan wie der stoarmwaer op til, seinen se.
As de sémearmin de hannen omheech die, moesten de skippen werom gean. Sy warskôgen de skippers. As de skippen dan trochfarden, dan forgongen se.
Sémearminnen binne tige moaije froulju mei prachtich lang hier en in fiskesturt.
Sy wennen yn in paleis op 'e boaijem fan 'e sé. Dêr lokken se de manlju soms hinne. Dy bleauwen dêr dan yn.
Seach in skipper in sémearmin op sé, dan wie der stoarmwaer op til, seinen se.
As de sémearmin de hannen omheech die, moesten de skippen werom gean. Sy warskôgen de skippers. As de skippen dan trochfarden, dan forgongen se.
Sémearminnen binne tige moaije froulju mei prachtich lang hier en in fiskesturt.
Onderwerp
SINSAG 0031 - Die Prophezeiung des Meerweibes 
SINSAG 0031 - Die Prophezeiung des Meerweibes 
Beschrijving
Bij mooi, stil weer zingen de zeemeerminnen. Zeemeerminnen wonen in een paleis op de bodem van de zee waar ze mannen soms naar binnen lokken. Als een schipper een meermin op zee ziet, is er storm op komst. Als de meermin de handen heft, moet het schip terugkeren. Als het schip tóch doorvaart, vergaat het. Zeemeerminnen hebben lang haar en vissenstaarten.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 468, verhaal 14 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
20 augustus 1968
Die Prophezeiung des Meerweibes
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21