Hoofdtekst
Myn heit wie trije jier, doe forlear hy syn âlden al. Hy woarde greatbrocht by âlde Abraham van der Leest, syn omke. Froeger gongen se to meanen mei de Earnewarren. Dan moesten se de Prikwei del. Dêr moesten se dan neigersmeane. Heit en Abraham wienen togearre. "Jonge," sei Abraham tsjin heit, "wy koenen wol hwat blêdreid ôfmeane yn dy sleatskant. Dan meane wy ús eigen ôf, mar ek dat oan 'e oare kant de sleat, hwant dy minsken litte it doch stean." Heit sei: "Dat soe 'k net dwaen, as ik jo wie, hwant dêr rint hyltyd in man op 'e Prikwei om. Wy witte net hwat man as dat is."
De oare moarns sei heit: "Dêr slûpt er wèr op 'e Prikwei om." "Eigenaerdich," sei heit, "mar justerjoune haw ik der net om tocht, hwer kin er doe bleaun wêze?"
"Der is oars gjin plak as yn 'e pear reiden oan 'e kant", sei Abraham.
Hja meanden doe it blêdreid ôf en doe laedden se dat op 'e wein. Doe sei heit dy jouns: "Nou wol ik dan doch wite hwer't dy keardel bliuwt. Ik gean boven op it reid op 'e wein sitten, dan kin 'k it hear oersjen."
Alde Abraham gong foar sitten en heit boven op 't reid. Heit hie dêr de man hyltyd wol sjoen, hy kom tichterby. Doe't hy der sa'n hûndertfyftich meter ôf wie, wied er oan 'e kant stapt en samar spoarloas fordwenen. En der wie neat dêr't er achterkrûpe koe. Alles wie keal. It hynder wie sa angstich en binaud woarn, dat âlde Abraham hie him net hâlde kind, sa hie dat hynder flein. Earst doe't se yn Garyp wienen bikaem it hynder wer.
De oare moarns sei heit: "Dêr slûpt er wèr op 'e Prikwei om." "Eigenaerdich," sei heit, "mar justerjoune haw ik der net om tocht, hwer kin er doe bleaun wêze?"
"Der is oars gjin plak as yn 'e pear reiden oan 'e kant", sei Abraham.
Hja meanden doe it blêdreid ôf en doe laedden se dat op 'e wein. Doe sei heit dy jouns: "Nou wol ik dan doch wite hwer't dy keardel bliuwt. Ik gean boven op it reid op 'e wein sitten, dan kin 'k it hear oersjen."
Alde Abraham gong foar sitten en heit boven op 't reid. Heit hie dêr de man hyltyd wol sjoen, hy kom tichterby. Doe't hy der sa'n hûndertfyftich meter ôf wie, wied er oan 'e kant stapt en samar spoarloas fordwenen. En der wie neat dêr't er achterkrûpe koe. Alles wie keal. It hynder wie sa angstich en binaud woarn, dat âlde Abraham hie him net hâlde kind, sa hie dat hynder flein. Earst doe't se yn Garyp wienen bikaem it hynder wer.
Onderwerp
SINSAG 0475 - Spuk in Gestalt einer lebendigen Person.
SINSAG 0475 - Spuk in Gestalt einer lebendigen Person.
Beschrijving
Een weesje dat grootgebracht wordt door zijn oom ziet tijdens het maaien steeds een man verschijnen. De man verdwijnt even plotseling als hij verschenen is: het is een spook.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 471, verhaal 6 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
5 april 1968
Spuk in Gestalt einer lebendigen Person.
Naam Overig in Tekst
Abraham van der Leest
Abraham van der Leest
Earnewarren
Earnewarren
Abraham
Abraham
Naam Locatie in Tekst
Prikwei
Prikwei
Garyp
Garyp
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21