CJ047617

As jo ien hwat biloofd ha en jo folbringe dat net, dan stjert dyselde net. Hy wurdt wol nei 't tsjerkhôf tabrocht, mar hy komt hyltyd werom by de minsken en pleaget har, krekt as in pleachbeest.
As men fan him ôf wêze woe moest men in nij kezyn yn 'e doar sette, dêr't er ta'n út droegen wie.
Soms hellen se de doomny der wol by, dy spruts him dan oan. Dy woarde dan gewaer hwat er bigearde. 't Wienen yn de regel klean dy't er ha moest.
De doomny die earst in gebet. Dan sei er: "Hwat bigearstû?"
"Myn klean" waerd der sein.
Dan moest men dy klean bûtendoar smite en sizze: "Dêr duvel, hast dyn klean."
Men koe 't him net oerjaen, hwant dan skroeide de hân. Hwant deselde dy't hwat bigearde, dat wie fjûr, hwant it stie ûnder 'e macht fan 'e duvel.

SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)    SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   

Als je iemand iets belooft en je komt je belofte niet na, blijft diegene na de dood ronddolen. Als je van de rusteloze dode af wilt, moet je een nieuw kozijn in de deur zetten waar het lijk destijds uitgedragen is. Soms spreekt de dominee de dode aan op zijn onvervulde wens, bijvoorbeeld een doodskleed. Het doodskleed moest buiten de deur gegooid worden, terwijl er geroepen wordt 'hier duivel, heb je je kleed'. Je kan het kleed niet zelf overhandigen, want dan brand je je handen omdat diegene die begeert onder de macht van de duivel staat.

Collectie Jaarsma, verslag 476, verhaal 16 (archief Meertens Instituut)

27 augustus 1968

Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe).

2013-03-01 14:46:21