Hoofdtekst
Dokter Visser syn frou sukkele altyd. Dokter koe har net better krije. Doe gong dokter op in kear mei har wetter nei greate Wopke ta.
"Kom, binne jo dêr al?" sei Wopke.
"Ja", sei dokter.
"Lit my 't wetter fan 'e pasjinte mar ris sjen", sei Wopke. Doe't er dat sjoen hie, sei er tsjin dokter Visser: "Sjoch, it sit sa: Jo binne wol achter de kwael, mar jo sykje de krûden net op 'e goeije tiid. Sy matte yn 'e nacht socht wurde om dy en dy tiid en dan matte se droege wurde yn 't skaed. Oars giet de kracht der út."
Dat hat de dokter doe dien en syn wiif knapte op.
"Kom, binne jo dêr al?" sei Wopke.
"Ja", sei dokter.
"Lit my 't wetter fan 'e pasjinte mar ris sjen", sei Wopke. Doe't er dat sjoen hie, sei er tsjin dokter Visser: "Sjoch, it sit sa: Jo binne wol achter de kwael, mar jo sykje de krûden net op 'e goeije tiid. Sy matte yn 'e nacht socht wurde om dy en dy tiid en dan matte se droege wurde yn 't skaed. Oars giet de kracht der út."
Dat hat de dokter doe dien en syn wiif knapte op.
Onderwerp
TM 4302 - Volksgeneeskunde 
TM 4302 - Volksgeneeskunde 
Beschrijving
Een 'gewone' dokter kan een zieke vrouw niet genezen. Wonderdokter Wopke kijkt in haar urine en raadt een andere dokter aan op een bepaalde tijd 's nachts goede, genezende kruiden te zoeken. Opdat ze hun kracht niet verliezen, moeten de kruiden in de schaduw bewaard worden, aldus Wopke. De vrouw geneest.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 496, verhaal 15 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
17 oktober 1968
Volksgeneeskunde
Naam Overig in Tekst
Wopke
Wopke
Naam Locatie in Tekst
Visser
Visser
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21