CJ051005

De oerpake fan beppe Hiltsje van der Weide dy wie nei Feanwâldster merke. Hy siet dêr yn 't café. Hy hie tofolle hawn en swetste en swearde nochal hwat. Hy wie foar neat bang, sei er. 't Woarde al letter. "Dû mast ek fuort," seinen se tsjin him, "hwant dû mast de Boppewei del, en dû wytst wol, dêr spûket it."
Doe sei oerpake mei in grou flokwurd: "As dêr in spoek is, dan sil er mei my oanstekke."
Doe wie er fuort gong. Op 'e Skilige pipe soed er de pipe oanstekke. Hy krige it fjûrtontsje en stuts oan. Mar doe woarde it him samar út 'e hannen nom troch ien, dy stuts de pipe èk oan en joech it him wer.
En doe wie er ek fuort west, krekt as wied er troch de groun sakke.

Een dronken spotter pocht niet bang te zijn voor spoken die op een vermeende spookplaats zouden ronddolen. Op de spookplaats wordt de spotter plotseling zijn pijp ontnomen. Een spook steekt zijn pijp aan en geeft het ding weer terug. Het spook verdwijnt even plotseling als het verschenen is: het lijkt alsof het door de grond zakt.

Collectie Jaarsma, verslag 510, verhaal 5 (archief MI)

27 juli 1968

Hiltsje van der Weide    Hiltsje van der Weide   

Feanwâldster    Feanwâldster   

Skilige    Skilige   

Boppewei    Boppewei   

2013-03-01 14:46:21