Hoofdtekst
Ik en ús Ritske ûngetiden yn Toppenhuzen. It hea moest dêr op preammen laden wurde en woarde oer 't wetter thúsbrocht.
Der wenne by dy boer in faem, dy sliepwandelde altyd. Dan gong se nei 't stap ta en spielde dêr hwat út. Wylst hâldde se har oan 'e leuning beet.
Doe sei de boer op in kear: "Dat mat út wêze." En doe sage hy de leuning der ôf.
Dy nachts gong de faem wer nei 't stap. Trochdat der gjin leuning wie, rekke se har evenwicht kwyt. Sy foel yn 'e feart en is fordronken.
Der wenne by dy boer in faem, dy sliepwandelde altyd. Dan gong se nei 't stap ta en spielde dêr hwat út. Wylst hâldde se har oan 'e leuning beet.
Doe sei de boer op in kear: "Dat mat út wêze." En doe sage hy de leuning der ôf.
Dy nachts gong de faem wer nei 't stap. Trochdat der gjin leuning wie, rekke se har evenwicht kwyt. Sy foel yn 'e feart en is fordronken.
Beschrijving
Een meid van een boer slaapwandelt altijd bij het water. De boer verwijdert de leuning waar het meisje zich altijd aan vasthoudt omdat hij wil dat het slaapwandelen stopt. Het meisje verdrinkt.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 523, verhaal 14 (archief MI)
Commentaar
12 augustus 1968
Naam Overig in Tekst
Ritske 
Ritske 
Toppenhuzen
Toppenhuzen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21