Hoofdtekst
Der kom us in man út 'e kroech. Doe't er op 'e wei wie, draeide der in kat om him hinne. Hy jage dy kat fuort. Mar doe't er in pear stappen fierder wie, doe wie dy kat dêr wèr. En dat gebeurde ek foar de trêdde kear.
"Nou noch us in kear, dû duvel," hie dy man sein, "dan sil ik mei dy ôfweve!"
Mar doe hie dy kat him pakt en oer de sleat smiten. 't Wie de duvel sels west.
De klauwen fan 'e kat sieten him op 'e jas. Dy jas hat er fuortsmiten. Dy woed er noait wer drage.
"Nou noch us in kear, dû duvel," hie dy man sein, "dan sil ik mei dy ôfweve!"
Mar doe hie dy kat him pakt en oer de sleat smiten. 't Wie de duvel sels west.
De klauwen fan 'e kat sieten him op 'e jas. Dy jas hat er fuortsmiten. Dy woed er noait wer drage.
Onderwerp
SINSAG 0917 - Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).   
Beschrijving
Een man die uit de kroeg komt wordt hinderlijk gevolgd door een kat. De man noemt het beest 'duivel' en roept geïrriteerd met het dier 'af te zullen rekenen'. Prompt wordt de spotter door de kat over de sloot gesmeten. De kat was de duivel zelf.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 524, verhaal 17 (archief MI)
Commentaar
3 november 1968
Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
