CJ052710

Yn 'e Houtigehage wenne in frou, dy krige in bern, dat gûlde altyd. Doe sei se: "As ik wer ien krij, dan hoop ik dat de bek him stiif sit, dat er net wer raze kin."
Doe krige se in jonkje, dat wie doofstom.
Doe sei se: "Ik wol gjin bern wer ha. As ik àl guon krij, dan hoop ik, dat se buchels krije as kynsenkuorren."
Letter hat se noch twa bern krige. Dy hienen beide in buchel.

Een vrouw roept uit wanhoop over haar immer krijsende kind uit dat ze hoopt dat de mond van haar volgende kind dicht zit, opdat het niet kan krijsen. Prompt baart ze een doofstom kind. De vrouw verklaart nooit meer kinderen te willen hebben. Mocht ze ze toch krijgen, dan hoopt ze dat ze een bochel hebben. De vrouw wordt nog moeder van twee bultenaars.

Collectie Jaarsma, verslag 527, verhaal 10 (archief MI)

6 december 1968

Houtigehage    Houtigehage   

2013-03-01 14:46:21