Hoofdtekst
Der wie in âld minske - ik haw har noch wol kend, - dy hie altiten lêst fan 'e duvel. Dy duvel, dy kom by har as se by de wasktobbe stie. It wie in lyts keardeltsje, mei in hoed op.
Dan sei se: "Duvel, dû krigest my net, hwant ik hâld it mei ús leaven Hear." (Har heit wie âlde Bouke-duvel. Dy sei altyd: "O duvel, duvel, duvel." Op in kear siet er dea tusken in stile en de muorre yn yn 'e skuorre.)
Dan sei se: "Duvel, dû krigest my net, hwant ik hâld it mei ús leaven Hear." (Har heit wie âlde Bouke-duvel. Dy sei altyd: "O duvel, duvel, duvel." Op in kear siet er dea tusken in stile en de muorre yn yn 'e skuorre.)
Beschrijving
Een vrouw wordt altijd lastiggevallen door de duivel – een klein kereltje met een hoed op - als ze bij de wastobbe staat. De vrouw ontkomt aan de duivel door hard te roepen dat ze De Lieve Heer aanbidt. De vader van de vrouw houdt het wel met de duivel. Hij werd later dood aangetroffen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 538, verhaal 9 (archief MI)
Commentaar
8 december 1968
Naam Overig in Tekst
Bouke 
Bouke 
De Lieve Heer
De Lieve Heer
Hear
Hear
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21