Hoofdtekst
Yn 'e Sweach stutsen wy oan yn 'e herberch. Dêr hongen skealjes yn 'e trochreed, dêr koenen bargen op woegen wurde. Wy woegen ús dêr. Ik tocht: ik win it, hwant ik like mear mâns to wêzen, mar Ynse wie de swierste, die bliken.
Mar syn hannen - sokke ha 'k letter noait wer sjoen. Dy wienen wol twa kear sa great as mines. Hy hie ek greate fuotten. Nei in pear slokjes gongen wy út 'e Posthoorn wei.
Doe't wy yn Olterterp kommen, stuts er yn 't Wite Hûs oan.
Yn 't Wite Hûs kocht er sawn slokjes. Doe't er dy op hie, sei 'k: "Net mear drinke, Ynse, dan komme wy net thús."
Doe sei Ynse: "Dit is noch mar it bigjin."
Doe't wy oan 'e Suderdwarsfeart ta wienen, kocht er yn 't tolhûs tolve slokjes.
Yn 'e Waeibuorren to Oerterp by Oosterbaan dronk er nòch tolwe op.
By Smoarge Alle (frou Terpstra, de frou fan 'e kastlein) op it Foarwurk naem er wèr tolwe slokjes.
Hy moest nei de Miuwmar ta. Doe't er thús wie, bigoun er to ploeijen. Net ien dy't oan him fornimme koe dat er safolle drank hawn hie.
Beschrijving
Bron
Commentaar
Naam Overig in Tekst
Sterke Ynse   
Sweachster   
Sweach   
Ynse   
Wite Hûs   
Oosterbaan   
Smoarge Alle   
Terpstra   
Foarwurk   
Miuwmar   
Naam Locatie in Tekst
Posthoorn   
Olterterp   
Suderdwarsfeart   
Waeibuorren   
Oerterp   
