Hoofdtekst
In man hat my ris forteld.
Ik ha us in kear mei ien riden, dat wie in maet fan 'e duvel.
't Wie yn 'e nacht. Wy wienen midden op in greate sânwei. Ik wie binaud. Dêr ynienen bigongen de hynders to stegerjen. Sy woenen net in stap mear foarút.
"Hâld mar even de touwen beet," sei de man tsjin my, "hwant ik mat der út."
't Wie op 'e rûmte en yn 't holst fan 'e nacht.
Doe't hy der út wie gong 't der allerheislikst oan wei. 't Wie ien stik lawaei. Doe't it stil wie kom er wer. Doe woenen de hynders wer fierder.
Hy hie mei de duvel oan 't slaen west.
Dat gebeurde dyselde nachts nòch in kear.
Ik ha us in kear mei ien riden, dat wie in maet fan 'e duvel.
't Wie yn 'e nacht. Wy wienen midden op in greate sânwei. Ik wie binaud. Dêr ynienen bigongen de hynders to stegerjen. Sy woenen net in stap mear foarút.
"Hâld mar even de touwen beet," sei de man tsjin my, "hwant ik mat der út."
't Wie op 'e rûmte en yn 't holst fan 'e nacht.
Doe't hy der út wie gong 't der allerheislikst oan wei. 't Wie ien stik lawaei. Doe't it stil wie kom er wer. Doe woenen de hynders wer fierder.
Hy hie mei de duvel oan 't slaen west.
Dat gebeurde dyselde nachts nòch in kear.
Onderwerp
SINSAG 0916 - Kampf mit dem Teufel.   
Beschrijving
Een man reed eens met een ander mee op de wagen. Opeens begonnen de paarden te steigeren. De man stapte af en de passagier hoorde een hels lawaai. De man was een maat van de duivel, en vocht nu met hem. Toen hij terugkwam, reden de paarden weer verder.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 554, verhaal 11 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
17 januari 1969
Kampf mit dem Teufel.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
