CJ055803

Achter ús folk wennen oan 'e Houtigehaechster wyk Japik en Jitske. Jitske wie noait goed. De buorfrou kom by har.
Dy sei: "Ik ha in eachje yn 't seil hâlden. Jouns komt hjir altyd in grouwe siferse kat."
"Noustû 't seiste, ja," sei Japik, "dy komt alle jounen by ús yn 't finsterbank to spinnen."
Buorfrou sei: "Dy docht it dat sy hjir op bêd leit. Dàt is de tsjoenster."
"As dy kat hjir wer yn 't finsterbank sit," sei de man, "dan weagje ik myn fetpanne der oan."
Doe kom dy kat wer. De man ûnderhellet de hite fetpanne en smyt it fet it dier oer de bealch.
De kat gong dea.
It buorwiif sei ek noch: "Jimme matte in timpe droech brea njonken har op 't kessen lizze, hwant sy is bitsjoend."

Een vrouw waarschuwde haar zieke buurvrouw dat er vaak een perzische kat in haar vensterbank zat en dat dat de heks was die haar betoverd had. Toen de kat er de keer daarop weer zat, gooide de man een pan met heet vet over het dier, dat daardoor stierf. De vrouw zei ook nog dat ze een stukje brood op haar kussen moest leggen.

Corpus Jaarsma, verslag 558, verhaal 3

12 augustus 1968

Japik    Japik   

Jitske    Jitske   

Houtigehaechsterwyk    Houtigehaechsterwyk   

2013-03-01 14:46:21