Hoofdtekst
Ik haw ris to murdzjen west mei Gerke Alma. Wy hienen elk in houn by ús. Doe wie 't ynienen noait liker as fleach der in keppel skiep it lân del. Ik en Gerke mienden beide dat it skiep wienen. Mar dat koe net. 't Wie achter Surhuzum en dêr hienen jy gjin skiep.
De hounen kommen mei alle barstengeweld by ús en sy krûpten achter ús mei de sturt tusken de poaten. Sa bang wienen dy dieren.
Letter op 'e joun wienen de hounen net mear to brûken. Sy bleauwen deabinaud. Hwat dat west hat binne wy noait to witen kom.
De hounen kommen mei alle barstengeweld by ús en sy krûpten achter ús mei de sturt tusken de poaten. Sa bang wienen dy dieren.
Letter op 'e joun wienen de hounen net mear to brûken. Sy bleauwen deabinaud. Hwat dat west hat binne wy noait to witen kom.
Onderwerp
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   
Beschrijving
Twee mannen waren eens met hun honden op bunzingjacht. Opeens zagen ze een keppel schapen op het land, maar dat kon helemaal niet want er liepen daar nooit schapen. De honden zaten doodsbang met de staarten tussen hun benen.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 567, verhaal 10
Commentaar
27 januari 1969
Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.
Naam Overig in Tekst
Gerke Alma   
Naam Locatie in Tekst
Surhuzum   
Surhuizum   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
