Hoofdtekst
Der wienen froeger fan dy stille kroechjes op 'e Boelensloane.
Snein-to-jouns sette it jongfolk dêr op ta. Sa wie der ek ien, dêr spile Lammert Dalstra altyd op 'e âlde harmoanika. Der dânse it jongfolk altyd by. Lammert hie mar ien hân. De oare wie in knûstje, dy wie miswoechsen.
Op in joun sei 't jongfolk: "Lammert, nou mast ris even spylje: - Daar ruist langs de wolken. - Dêr wolle wy op dânsje."
Dat die Lammert. Mar doe seach er op it bihang fan 'e muorre in finger omheech kommen. Dy drige.
Lammert hie de harmoanika ticht dien en oan kant set.
Hy hat noait wer spylje wold nei dy warskôging.
Snein-to-jouns sette it jongfolk dêr op ta. Sa wie der ek ien, dêr spile Lammert Dalstra altyd op 'e âlde harmoanika. Der dânse it jongfolk altyd by. Lammert hie mar ien hân. De oare wie in knûstje, dy wie miswoechsen.
Op in joun sei 't jongfolk: "Lammert, nou mast ris even spylje: - Daar ruist langs de wolken. - Dêr wolle wy op dânsje."
Dat die Lammert. Mar doe seach er op it bihang fan 'e muorre in finger omheech kommen. Dy drige.
Lammert hie de harmoanika ticht dien en oan kant set.
Hy hat noait wer spylje wold nei dy warskôging.
Beschrijving
Een man speelde op zondagavond in de kroeg vaak op zijn harmonika voor de jongelui. Maar op een keer zag hij een vinger langs het behang van de muur omhoog gaan. Hij zag dat als waarschuwing, en hij heeft nooit meer gespeeld.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 589, verhaal 15
Commentaar
29 januari 1969
Naam Overig in Tekst
Lammert Dalstra 
Lammert Dalstra 
Naam Locatie in Tekst
Boelensloane
Boelensloane
Boelenslaan
Boelenslaan
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21