Hoofdtekst
Der wie in pastoar, dy hie in stik lân achter 'e pasterije lizzen. Dat stik lân paste in boer tige bêst, omdat syn buorkerij flak njonken de pasterije stie.
Mar dat stik lân woarde altyd publyk forhierd.
De boer woe 't wol fan him keapje, mar de pastoar frege tûzen goune en de boer woe net mear jaen as achthûndert.
De pastoar sei: "Wy ha twahûndert goune forskil. It giet om tûzen goune of achthûndert goune. Witte jo, hwat wy dogge? Hwa't moarn earst 'goeije morgen' seit, dy krijt gelok. Hwat sizze jo dêr fan?"
Dat nim ik oan, sei de boer.
Doe gong de boer hinne en bijoech him midden yn 'e nacht nei de tún fan 'e pasterije en dêr klom er yn 'e linebeam.
Dat wie flak tsjin it finster oer dêr't de húshâldster har sliepkeamer hie. Dêr koed er alles sjen. Hy seach hoe't de pastoar dy nachts trije kearen nei har ta gong en by har lizzen gong.
De oare moarns kom de pastoar bûten doar.
"Goeije morgen", sei de boer.
De pastoar woarde kjel en sei: "Binne jo dêr al?"
"Ja, hjir bin 'k al", sei de boer. "Dat nou wurdt it achthûndert goune."
"Ja, mar ho ho us even," sei de pastoar, "dat giet samar net. Jo komme my oer 't mad. Hwa wit hoe lang jo hjir al sitten ha."
"Ja, mynhear de pastoar," sei de boer, "al ryklik lang. Ik ha jo wylst trije kear mei 't gongslampke nei de húshâldster ta gean sjoen."
"Dan wurdt it achthûndert goune", sei de pastoar doe mar gau.
Mar dat stik lân woarde altyd publyk forhierd.
De boer woe 't wol fan him keapje, mar de pastoar frege tûzen goune en de boer woe net mear jaen as achthûndert.
De pastoar sei: "Wy ha twahûndert goune forskil. It giet om tûzen goune of achthûndert goune. Witte jo, hwat wy dogge? Hwa't moarn earst 'goeije morgen' seit, dy krijt gelok. Hwat sizze jo dêr fan?"
Dat nim ik oan, sei de boer.
Doe gong de boer hinne en bijoech him midden yn 'e nacht nei de tún fan 'e pasterije en dêr klom er yn 'e linebeam.
Dat wie flak tsjin it finster oer dêr't de húshâldster har sliepkeamer hie. Dêr koed er alles sjen. Hy seach hoe't de pastoar dy nachts trije kearen nei har ta gong en by har lizzen gong.
De oare moarns kom de pastoar bûten doar.
"Goeije morgen", sei de boer.
De pastoar woarde kjel en sei: "Binne jo dêr al?"
"Ja, hjir bin 'k al", sei de boer. "Dat nou wurdt it achthûndert goune."
"Ja, mar ho ho us even," sei de pastoar, "dat giet samar net. Jo komme my oer 't mad. Hwa wit hoe lang jo hjir al sitten ha."
"Ja, mynhear de pastoar," sei de boer, "al ryklik lang. Ik ha jo wylst trije kear mei 't gongslampke nei de húshâldster ta gean sjoen."
"Dan wurdt it achthûndert goune", sei de pastoar doe mar gau.
Onderwerp
AT 1735 - "Who Gives his Own Goods shall Receive it Back Tenfold" 
AT 1735 - "Who Gives his Own Goods shall Receive it Back Tenfold" 
ATU 1735 - “Who Gives his Own Goods Shall Receive it Back Tenfold.”
ATU 1735 - “Who Gives his Own Goods Shall Receive it Back Tenfold.”
Beschrijving
Een boer wilde graag een stuk land kopen van de pastoor. Maar hij wilde er niet meer dan 800 gulden voor betalen, en de pastoor vroeg 1000 gulden. Toen spraken ze af dat degene die de volgende dag het eerst 'goeiemorgen' zou zeggen, zou winnen. Die nacht klom de boer bij de pastoor in de boom. Hij zag de pastoor wel drie keer bij de huishoudster in bed komen. Toen de volgende ochtend de pastoor buiten kwam, riep de boer 'goeiemorgen' vanuit de boom. Maar dat vond de pastoor niet eerlijk, wie weet hoe lang de boer daar al zat. De boer vertelde dat hij daar al zo lang zat dat hij de pastoor wel drie keer bij de huishoudster had gezien. "Dan wordt het 800 gulden," zei de pastoor maar gauw.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 592, verhaal 10
Commentaar
7 maart 1969
"Who Gives his Own Goods shall Receive it Back Tenfold"
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21