Hoofdtekst
Der wie in âld man, dy wie sa earm, dat hy hie frijwol neat to iten. Dan gong er hinne en hong in leech ammerke oan 'e kant fan 'e dakgoate. Dêr tichteby wienen arbeiders oan it wurk, dy hienen dat sjoen. Sy tochten: wy dogge dêr hwat iten foar him yn. Doe kommen der broadtsjes en boltsjes en alsamear yn. De âld man siet wylst by de kachel to bidden om brea. In skoft letter helle hy 't ammerke wer op en sei: "Danke, Heare." Hwant hy miende dat de Heare dat iten der yn dien hie, hwant yn 'e Bibel stie: Bidt en gij zult gegeven worden.
De oare deis siet der wer iten yn 't ammerke, en de trêdde deis wer. Mar de fjirde deis doe skieten se der yn.
Doe't er 't ammerke wer ophelje soe en seach hwat der yn lei, sei er: "Nou hat de duvel der by west."
De oare deis siet der wer iten yn 't ammerke, en de trêdde deis wer. Mar de fjirde deis doe skieten se der yn.
Doe't er 't ammerke wer ophelje soe en seach hwat der yn lei, sei er: "Nou hat de duvel der by west."
Beschrijving
Een oude man is arm en hangt aan de dakgoot een leeg emmertje waar de arbeiders wat eten voor hem indoen. De man zit ondertussen te bidden om brood en dankt de heer als hij het volle emmertje ziet. In de bijbel staat namelijk dat iemand die bidt gegeven zal worden. Dit gaat zo drie dagen door en de vierde dag ligt er niets in. De man denkt dat dit werk van de duivel is geweest.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 601, verhaal 10
Commentaar
8 maart 1969
Naam Overig in Tekst
Heer   
Heare   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
