CJ060507

Hindrik Vaartjes fan Earnewâld sutele foar de bakker. Hy koe net bêst mear sjen.
Syn wiif Sibrich sei: "Mast in bril ha."
Dêr woe Hindrik earst net fan witte.
Mar doe kom der tafallich in brillekeapman by de doar.
Hindrik syn wiif sei: "Nou keapestû in bril."
"Goed," sei Hindrik, "dan mat dat mar wêze."
Hy paste brillen op yn 'e hûs, de iene nei de oare.
Sy hienen achter 't gesicht op 'e Graft. (yn Warten)
Der wienen earst gjin brillen by dêr't er goed troch sjen koe.
Doe sette er in bril op en sei: "Dit liket der op. Nou kin 'k alles yn 'e Graft al sjen."
"Nou," sei de man, "dat liket fremd, jo ha oars neat op as 't montuer."

Hindrik Vaartjes uit Earnewâld vent voor de bakker en kan niet meer goed zien. Hindrik wil echter geen bril. Als een brillenkoopman bij hem aan huis komt, past hij op aandringen van zijn vrouw toch maar een bril. Ze wonen bij de Graft en als de man een bril past en daarmee Graft kan zien, zegt dat koopman dat het vreemd is, want de man heeft alleen een montuur op.

Collectie Jaarsma, verslag 605, verhaal 7

5 oktober 1968

Hindrik Vaartjes    Hindrik Vaartjes   

Sibrich Vaartjes    Sibrich Vaartjes   

Earnewâld    Earnewâld   

Graft    Graft   

Warten    Warten   

Eernewoude    Eernewoude   

2013-03-01 14:46:21