Hoofdtekst
Der wie in skippersfeint, dy haw ik wol kend. Hy foer mei in âld man op in skip, dy wie ôfkomstich fan Doezum. Sy foeren mei turf. Sy wennen dêr yn in lyts foarûnderke. Op in kear soe de skipper dêr kofje ynjitte, mar as er de kofjepot krije soe, dan wipte dy fuort. Dan grypte dy skipper der nei, mar dan wipte er wer fuort. De feint siet der by to gnizen. Dy syn kunsten wienen it. Mar dat wist de skipper net. Dy feint hie in duvelsboek. Dêr die er sokke dingen mei. Mei yn dat duvelsboek to lêzen liet er de roeken út 'e hurddobbe komme. Woed er se der wer yn ha, dan moest er like fluch tobeklêze as er foarútlêzen hie. As jy dat net koenen wienen jy forlern.
Dat duvelboek hied er kocht to Snits by Boeijenga. Dy hie duvelboeken to keap. Sy sitte op slot as men se keapet. As jy dat slot forbrekke, kinne jy se brûke. Dy't sa'n boek hat is oan 'e duvel forkocht. Hy is alhiel it wurktúch fan 'e duvel.
Wolle jo it boek kwyt, dan kin dat allinne, as jo it mei winst forkeapje. Al is 't mar in heale sint. Oars wurde jo it net wer kwyt. Goait men 't yn 't fjûr, 't brânt net op. Yn 't wetter jowt ek neat. Bigrave ek net. Dy feint hat it wol hawn, dan kuijere syn geest mei de faem en hy sels bleau op 't skip.
Hy kuijere dus mei de faem, op 'e wâl en tagelyk wie er op 't skip. Sy roan mei de geast, net mei de persoan sels. Op in kear lei der in beam yn Driezum op 't opslach. Dy beam wie fan 'e klompmakker Scherjon.
Doe haw ik mei eigen egen sjoen, dat dy feint ta de iene ein fan 'e beam yn gong en der ta de oare ein wer út kaem. Hy koe ek minsken fêstsette. En hy koe se ek útklaeije litte, dat se neaken op 'e dyk kamen to stean.
Dat duvelboek hied er kocht to Snits by Boeijenga. Dy hie duvelboeken to keap. Sy sitte op slot as men se keapet. As jy dat slot forbrekke, kinne jy se brûke. Dy't sa'n boek hat is oan 'e duvel forkocht. Hy is alhiel it wurktúch fan 'e duvel.
Wolle jo it boek kwyt, dan kin dat allinne, as jo it mei winst forkeapje. Al is 't mar in heale sint. Oars wurde jo it net wer kwyt. Goait men 't yn 't fjûr, 't brânt net op. Yn 't wetter jowt ek neat. Bigrave ek net. Dy feint hat it wol hawn, dan kuijere syn geest mei de faem en hy sels bleau op 't skip.
Hy kuijere dus mei de faem, op 'e wâl en tagelyk wie er op 't skip. Sy roan mei de geast, net mei de persoan sels. Op in kear lei der in beam yn Driezum op 't opslach. Dy beam wie fan 'e klompmakker Scherjon.
Doe haw ik mei eigen egen sjoen, dat dy feint ta de iene ein fan 'e beam yn gong en der ta de oare ein wer út kaem. Hy koe ek minsken fêstsette. En hy koe se ek útklaeije litte, dat se neaken op 'e dyk kamen to stean.
Onderwerp
AT 0325* - Apprentice and Ghost   
ATU 0325* - The Sorcerer’s Apprentice   
Beschrijving
Een schippersknecht vaart met een oude man op een turfschip. Als de schipper een keer de koffiepot wil pakken, verplaatst deze zich spontaan. Hij weet niet dat dit de kunsten van de knecht zijn die een duivelsboek heeft. Hij kan roeken uit de haardspit maken en om de situatie te herstellen moet hij het gelezene achterstevoren teruglezen, anders is hij verloren. Het boek werkt pas als je hem opent en dan heb je je aan de duivel verkocht. Om van de duivel af te komen, moet je hem met winst verkopen. De knecht heeft het boek begraven en nu loopt zijn geest met de meid op de wal, terwijl hij tegelijkertijd op het schip zit. Op een dag loopt zijn geest door een boom heen. Hij kan ook mensen vastzetten en ze laten uitkleden.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 608, verhaal 14
Commentaar
20 februari 1969
Apprentice and Ghost
Naam Overig in Tekst
Doezum   
Boeijenga   
Scherjon   
Naam Locatie in Tekst
Snits   
Driezum   
Driesum   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
