Hoofdtekst
In Körnhörn woonde in man, in sekere de Wit. Die hat een frou, die stierf. Moar se kreeg niet mee in de kiste wat hoar toekwam. Doe kreeg die frou geen rust op 't kerkhof. It duurde niet lang of sy sagen hoar 's oavonds en 's nachts bij huus.
Doe ging de Wit noar de doomny tou. "Myn frou loopt", seid-ie. Doe het de doomny hoar froagd wat der oan skeelde.
Sy sei: "Dat en dat ha se my niet metgeevn. Dat moet ik hè." Doe hè se dat goed noar 't kerkhof brocht en bij hoar graf dellegd en de folgende dag was 't weg.
Doe het se niet meer loopn.
Doe ging de Wit noar de doomny tou. "Myn frou loopt", seid-ie. Doe het de doomny hoar froagd wat der oan skeelde.
Sy sei: "Dat en dat ha se my niet metgeevn. Dat moet ik hè." Doe hè se dat goed noar 't kerkhof brocht en bij hoar graf dellegd en de folgende dag was 't weg.
Doe het se niet meer loopn.
Onderwerp
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
Beschrijving
In Körnhörn woont een man wiens vrouw gestorven is en niet meekrijgt wat hij toekomt. Ze vindt geen rust op het kerkhof en gaat 's avonds bij zijn huis langs. De man meldt dit aan de dominee die daarna met de vrouw praat wat eraan scheelt. Ze geeft aan wat ze mist en als de man deze spullen bij haar graf legt is het de volgende morgen weg. Het spoken houdt op daarna.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 609, verhaal 6
Commentaar
5 maart 1969
Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe).
Naam Overig in Tekst
Körnhörn
Körnhörn
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21