Hoofdtekst
Van haarteuten en andere kooplui
Haarteuten. De haarteuten kochten bij de boeren paardehaar op. "Pêrshaor, daor hâ'n ze 't op. Maonehaor, dè wôu'n ze nie, dè waar te slap, mêr haor van de stêrt van 'n perd hâ'n ze te liever. Dè waar sterk en goed zat ûm borstels, zifkes en aandere gerêi af te maoken", meende Kulhannes.
Toen hij bij meester Goossens in de vijfde klas van de taalschool zat, had zijn vader een paard. Een groot boerenpaard met 'ne lange staart. In de herfst, als het gewörmt dat wil zeggen vliegen, blindaosen en ander ongedierte voor 'n groot deel uit de lucht was, sneed hij de staart van zijn paard af. Dat deed hij met een mes, dat hij op de slijpsteen of tegen 'n muur aan goed scherp gemaakt had."Onze vaoier snee zo wijd ês 't leven in de stêrt waar of 'n bietje d'r onder", herinnerde Kulhannes zich.
Met 'n touwke bond hij het paardehaar tot 'n busselke en legde het ergens droog neer. Daar bleef het busselke liggen tot er 'ne haarteut kwam, die voor enkele stuivers het hoopke haar opkocht.
"Ons môier hâ ôk ôoit, toen ze nog jong waar, d'r êigenste lang zwarte haor verkocht aon 'ne pêrshaor- koopman ûit Eersel. 't Waar nie zo'ne hoop, mêr 't waar iet, mêinde ze", herinnerde Kulhannes zich.
Haarteuten. De haarteuten kochten bij de boeren paardehaar op. "Pêrshaor, daor hâ'n ze 't op. Maonehaor, dè wôu'n ze nie, dè waar te slap, mêr haor van de stêrt van 'n perd hâ'n ze te liever. Dè waar sterk en goed zat ûm borstels, zifkes en aandere gerêi af te maoken", meende Kulhannes.
Toen hij bij meester Goossens in de vijfde klas van de taalschool zat, had zijn vader een paard. Een groot boerenpaard met 'ne lange staart. In de herfst, als het gewörmt dat wil zeggen vliegen, blindaosen en ander ongedierte voor 'n groot deel uit de lucht was, sneed hij de staart van zijn paard af. Dat deed hij met een mes, dat hij op de slijpsteen of tegen 'n muur aan goed scherp gemaakt had."Onze vaoier snee zo wijd ês 't leven in de stêrt waar of 'n bietje d'r onder", herinnerde Kulhannes zich.
Met 'n touwke bond hij het paardehaar tot 'n busselke en legde het ergens droog neer. Daar bleef het busselke liggen tot er 'ne haarteut kwam, die voor enkele stuivers het hoopke haar opkocht.
"Ons môier hâ ôk ôoit, toen ze nog jong waar, d'r êigenste lang zwarte haor verkocht aon 'ne pêrshaor- koopman ûit Eersel. 't Waar nie zo'ne hoop, mêr 't waar iet, mêinde ze", herinnerde Kulhannes zich.
Beschrijving
Haarteuten kochten paardehaar op bij de boeren. Daarvan werden borstels, zeven en zo gemaakt.
Bron
Roger van Laere, KULHANNES, Liempde 1992,
Commentaar
voor 1992
Naam Overig in Tekst
Kulhannes   
Goossens   
Naam Locatie in Tekst
Eersel   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
