Hoofdtekst
By Gerrit Boonstra fan Mearum soenen se ite. Doe hienen se gjin rouwe moster mear hawn. Doe gong Gerrit gau even nei Vierverlaten ta op redens, om moster op to heljen.
It iis koe sahwat hâlde, mar der leinen ek noch wekken yn hjir en dêr. Hy rekke yn in wek, mar hy hie sa'n faert, dat hy fleach fiif en twintich meter ûnder 't iis op. Dêr wie wer in wek en dêr skeat hy der wer út op it iis.
Doe ried er gau fierder.
Noch krekt foar iten kom er mei de moster thús.
It iis koe sahwat hâlde, mar der leinen ek noch wekken yn hjir en dêr. Hy rekke yn in wek, mar hy hie sa'n faert, dat hy fleach fiif en twintich meter ûnder 't iis op. Dêr wie wer in wek en dêr skeat hy der wer út op it iis.
Doe ried er gau fierder.
Noch krekt foar iten kom er mei de moster thús.
Beschrijving
Als mensen bij Gerrit Boonstra gaan eten, is de mosterd op. Gerrit gaat het schaatsend halen. Hij rijdt echter in een wak, maar door zijn hoge snelheid vliegt hij onder het ijs vijfentwintig meter door naar het volgende wak, waar hij weer het ijs betreedt. Net voor het eten komt hij met de mosterd thuis.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 611, verhaal 12
Commentaar
2 april 1969
Naam Overig in Tekst
Gerrit Boonstra 
Gerrit Boonstra 
Mearum
Mearum
Vierverlaten
Vierverlaten
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21