CJ063407

Yn Easterlittens wenne in skuonmakker. Hy en syn wyfke hienen it tige krap. Mar hy sei tsjin har: "Ik ha altyd noch in hope." De frou sei: "Lit dy hope mar farre. Wy sitte yn 'e earmoed en wy bliuwe yn 'e earmoed."
Mar de skuonmakker joech de hoop net forlern.
Op in nacht droomde hy. Doe sei er de oare moarns tsjin syn frou: Ik droomde, der kom in frou mei in wite mûtse op by de foardoar en dy sei: "Jo matte nei Amsterdam ta, nei de Papebrêge. Dêr is it gelok foar jo weilein."
It like de frou net goed ta dat er dêr hinne soe. It koste ek noch in slompe jild, mar de skuonmakker hâldde oan. Hy skarrele 't lêste bytsje jild byinoar en doe gong er mei de Lemsterboat nei Amsterdam ta.
Doe't de skuonmakker yn Amsterdam oankom, sette er fuort nei de Papebrêge ta.
Dêr wie 't tige drok. Fan wearskanten roan en ried it dêr almar hinne en wer. In hiel soad minsken. De skuonmakker stie oan 'e kant op 'e brêge.
Net in minske dy't nei him omseach. Dat hy tochte op 't lêst: "Wie 'k hjir mar noait kom."
It woarde joun en hy krige sin oan hwat iten en sa. 't Bigoun to skimerjen. Hy gong dêr wei en socht in loazjemint op. Dêr slepte er dy nachts.
Hy hie net folle sinten mear, hy moest de oare jouns wer mei de nachtboat nei de Lemmer ta. Mar earst woed er noch us op 'e Papebrêge sjen - hy joech de hoop noch net alhiel op.
Mar ek nou gong it drokke forkear oan wearskanten foarby en net ien dy't by him kom.
Hy bigong oan syn droom to twiveljen, doe't der ynienen ien op him ta kom. Dat wie in âld man, mei in sek op 'e rêch en gatten yn 'e klean. It like wol in bidler.
Hy sei: "Hwat steane jo hjir lang."
"Ja", sei de skuonmakker.
"Hwat dogge jo hjir eins?" frege dy bidler.
Doe sei de skuonmakker: "Ik ha in droom hawn."
"In droom?" sei de bidler, "leauwe jo oan dromen?"
Doe fortelde de skuonmakker syn droom.
"Ha - ha -" lake de bidler, "ik ha droomd, yn Easterlittens achter it hûs fan in skuonmakker stie in levende linebeam en op 't oare ein stie in peal yn 'e groun, en dêr hie de frou in line oan. Ik droomde, dat dy linebeam moesten se der útdolle - ha - ha, hwa leaut nou sokke dingen."
Doe sei er: "Ik mat ek mar wer fuort." En hy sjoude wer ôf.
De skuonmakker wist genôch. Hy makke dat er op 'e nachtboat kom en hy farde oer de Sudersé nei De Lemmer ta. En de oare moarns wied er al wer yn Easterlittens.
Doe't er thús kom by syn frou sei se: "Hoe is 't gong mei dy?"
Hy sei: "Dat mat noch bliken dwaen."
"Doestû dêr yn Amsterdam wieste op 'e Papebrêge wienen hjir minsken dy't skuon to meitsje brochten", sei it minske. "Yn dy tiid hie der fortsjinne wurde kind."
Nei it thédrinken bigjint de skuonmakker wer to skuonmeitsjen, lyk as oars. Mar op 'e neidei sei er:
" Ik wol dy libbene linebeam achter hûs der út ha mei woartel en tak."
Dat like har net goed ta, mar hy sette syn sin troch. De minsken dêr omhinne setten greate egen op.
Syn frou sei: "Dû mast net raerder dwaen."
Dy skoandere linebeam dy't dêr altyd stien hie. En de buorlju wienen't mei har iens.
Op 't lêst foel de linebeam om. De skuonmakker sei: "Ik saegje him by de stobbe om 't ôf en dan graef ik de stobbe út."
Doe't er dat die stuite er op in tsjettel. 't Wie in izeren tsjettel, dy siet fol modder. Sy spielden him om en fan binnen woarde er moai glêd. 't Wie in âlderwetske tsjettel mei lêzen der op. Mar dat koenen se net lêze, hwant it wie in fremde tael.
"Och, och," sei de frou, "is dat nou alles hwat der fan dy reis nei Amsterdam tofoarskyn kom is?"
Doe kom doomny dêr in kear op besoek.
De doomny seach der nei. Doe sei er: "Hwat [ha] jo dêr in moaije tsjettel. Hwer ha jo dy wei?"
"Dy ha 'k op 'e Brol kocht yn 'e stêd", sei de skuonmakker. Doomny sei: "Der stiet op: - Der is nòch in tsjettel en dy is nòch better -"
Doomny sette ôf.
De skuonmakker sei: "Ik sil djipper grave." Hy gong der út en doe oan 't dollen. Doe foun er wer in tsjettel. Dy siet fol jiske. Hy sei tsjin syn frou: "Mast ris sjen." Der siet allegear jild tusken de jiske.
Sy lieten it hûs hielendal fornije. En sy krigen nije meubels. De minsken om har hinne seinen: "Hwat ha dy âlde minsken it yn oarder. It binne ek oppassende lju."
Der heart noch in rymke by:
Als ge daar per toeval in Oosterlittens komt,
dan kunt ge de woning in ogenschouw nemen.
Want de woning staat er nog heden ten dage.
En de plaats waar de boom heeft gestaan is een kenteken aangebracht, waar het geld is vandaan gehaald.

AT 1645 - The Treasure at Home    AT 1645 - The Treasure at Home   

ATU 1645 - The Treasure at Home.    ATU 1645 - The Treasure at Home.   

SINAT 1645 - Der Traum vom Schatz    SINAT 1645 - Der Traum vom Schatz   

Een arme schoenmaker woont met zijn vrouw in Easterlittens en gelooft nog steeds dat alles beter wordt. In een droom komt een vrouw met een wit mutjse naar hem toe en zegt hem in Amsterdam naar de Papebrug te gaan, waar hij geluk kan vinden. De man gaat met de Lemsterboot naar Amsterdam en staat daar twee dagen op de brug. Niemand komt naar hem toe, behalve een zwerver. De schoenmaker vertelt hem zijn droom en de zwerver zegt dat hij heeft gedroomd dat achter het huis van de schoenmaker een lindeboom uitgegraven moet worden. De schoenmaker gaat via de Zuiderzee weer naar huis en wil de levende lindeboom uitgraven ondanks protest van zijn vrouw en buren . Als de boom omvalt, graaft hij de boomstronk uit en vindt een ketel met tekst in een vreemde taal erop. De dominee komt langs en ziet de ketel en de man zegt dat hij hem op de Brol in de stad heeft gekocht. De dominee vertaalt de tekst. Er is nog een ketel die nog beter is, dus de man graaft dieper en vindt een ketel vol met geld en as erin. Het huis wordt vernieuwd. In een rijmpje wordt gezegd dat je nog steeds de plek kan zien waar het geld vandaan is gehaald.

Collectie Jaarsma, verslag 634, verhaal 7

7 maart 1969

The Treasure at Home

Lemsterboat    Lemsterboat   

Lemsterboot    Lemsterboot   

Sudersé    Sudersé   

Easterlittens    Easterlittens   

Amsterdam    Amsterdam   

Papebrêge    Papebrêge   

Paapbrug    Paapbrug   

Zuiderzee    Zuiderzee   

Lemmer    Lemmer   

Brol    Brol   

2013-03-01 14:46:21