Hoofdtekst
Froeger krigen heit en dy de ierappelskilen fan pake en beppe foar 't fé. Doe sei mem us op in kear by ús thús: "Wy meije mei dy skilen wol oppasse, it âld minske kin der wol spjelden tusken dwaen om it fé dea to meitsjen."
Ien fan myn bruorren helle dy deis de skilen op. Doe sei beppe tsjin him: "Mast mar tsjin jimme mem sizze: "Sy hoecht net bang to wêzen dat der spjelden yn 'e skilen sitte."
Sy wist dus, dat mem dat sein hie.
Ien fan myn bruorren helle dy deis de skilen op. Doe sei beppe tsjin him: "Mast mar tsjin jimme mem sizze: "Sy hoecht net bang to wêzen dat der spjelden yn 'e skilen sitte."
Sy wist dus, dat mem dat sein hie.
Beschrijving
Mijn ouders krijgen aardappelschillen van mijn grootouders voor het vee. Moeder zegt dat er tussen de schillen misschien wel spelden tussen zitten om het vee te doden. Als mijn broer een dag erna de schillen ophaalt, zegt oma tegen hem dat zijn moeder niet hoeft te vrezen voor spelden tussen de schillen. Ze weet dus dat moeder dat gezegd heeft.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 639, verhaal 16
Commentaar
18 april 1969
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21