CJ067112

Der wie in jongfaem, dy hie nei de merke ta west.
Underweis kom der har in feint op side. Dy woe har nei hûs ta bringe. Doe't se thús wienen easke hy fan har, hja soe him bilove dat hja syn frou wurde soe.
Mar dat woe se net. Hwant sy hie 't net rjocht op him bigrepen. Hja hie formoedens dat it de kweade wol ris wêze koe.
Doe sei er tsjin har: "It earste datstû moarn-moarne bynste, is dat dan fan my?"
"Goed", sei se.
De nachts lei se te prakkesearen. "Hwat haw ik dochs om hâns hawn," sei se by har sels, "hoe rêd ik my hjir út."
Hwant it earste dat se fêst boun, moarns, dat wienen de boksen fan 'e broek en de hoasbannen. De skonken waerden boun.
De oare moarns bitiid gong se út bêd wei, neaken.
Hja hellet in bosk strie út 'e skuorre, bynt dat en smyt it bûtendoar.
"Dêr duvel, dêr hast it!" sei se.
Doe wie se frij.

VDK 1191B* - Het eerste wat gebonden wordt    VDK 1191B* - Het eerste wat gebonden wordt   

De duivel eiste eens van een meisje, dat zij met hem zou trouwen. Zij wilde niet. Toen spraken ze af, dat het eerste wat ze de volgende ochtend zou binden, van hem zou zijn. Het eerste wat het meisje normaal altijd vastbond, waren de pijpen van haar broek. Maar die ochtend ging ze als eerste naakt naar de schuur, en bond er een bos stro aan elkaar. Toen was ze vrij.

Corpus Jaarsma, verslag 671, verhaal 12

23 februari 1969

Het eerste wat gebonden wordt

2013-03-01 14:46:21