Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ067606

Een sprookje (mondeling), zaterdag 17 mei 1969

Hoofdtekst

De fokse sei ris in kear tsjin 'e bear - doe wie 't midden yn 'e winter - : Ast sin oan fisk haste, kinst dy nou moai fange mei de sturt. Dû mast in burd kappe yn 't iis en dan mast de sturt yn 't wetter hâlde." - Yn dy tiden hienen de bearen noch in sturt. - Dêr komme de fisken op tasetten. Ast dan wer oerein gieste sit de sturt fol fisk."
De bear folge dy rie op. Hy bleau in hiel skoft sitten, hwant hoe langer hy dat die, hie de fokse sein, nammerste mear fisk soed er fange.
Op 't lêst kom er oerein. Mar yn dy tiid wie de sturt fêstfezen yn 't iis. Hwant it frear geweldich. De bear luts en luts. Op it lêst knapte de sturt ôf. Dêr komt it fan dat de bearen sa'n koarte sturt ha.


Onderwerp

AT 0002 - The Tail-Fisher    AT 0002 - The Tail-Fisher   

ATU 0002 - The Tail-Fisher.    ATU 0002 - The Tail-Fisher.   

Beschrijving

Een vos zei in de winter eens tegen een beer dat hij vis kon vangen door zijn staart in een wak te hangen. Hoe langer hij zou blijven zitten, hoe meer vis er aan zijn staart zou komen. Maar de beer bleef zo lang zitten, dat zijn staart in het ijs vast vroor. Toen hij wilde gaan staan, brak zijn staart af. Daarom hebben beren zo'n korte staart.

Bron

Corpus Jaarsma, verslag 676, verhaal 6

Commentaar

17 mei 1969
The Tail-Fisher

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21