Hoofdtekst
Der wie in frou, dy har man wie ta de dea foroardiele woarn. Mar de rjochter sei tsjin har: "As jo ús in riedsel opjowe, dat wy net riede kinne, dan is jou man frij."
Doe sei dy frou it folgjende riedsel op:
Ik ga op Lidia,
ik sta op Lidia.
Lidia is mijn vlees en bloed,
Lidia is mij welgemoed.
De rjochter koe it net riede en de man rekke frij.
Hja hie in houn hawn, dy hiet fan Lidia. Dat hounefel wie bireid woarn en dat hie se altyd foar it bêd lizzen.
Doe sei dy frou it folgjende riedsel op:
Ik ga op Lidia,
ik sta op Lidia.
Lidia is mijn vlees en bloed,
Lidia is mij welgemoed.
De rjochter koe it net riede en de man rekke frij.
Hja hie in houn hawn, dy hiet fan Lidia. Dat hounefel wie bireid woarn en dat hie se altyd foar it bêd lizzen.
Onderwerp
AT 0927 - Out-riddling the Judge 
AT 0927 - Out-riddling the Judge 
ATU 0927 - Out-riddling the Judge.
ATU 0927 - Out-riddling the Judge.
Beschrijving
Een man werd ter dood veroordeeld, maar de rechter zei tegen zijn vrouw dat als zij een onoplosbaar raadsel zou opgeven, de man vrij zou zijn. Ze zei:
"Ik ga op Lidia,
ik sta op Lidia.
Lidia is mijn vlees en bloed,
Lidia is mij welgemoed."
De rechter kon het raadsel niet oplossen en de man werd vrijgelaten. De vrouw had een hond die Lidia heette. Het hondenvel was verwerkt en lag voor haar bed.
"Ik ga op Lidia,
ik sta op Lidia.
Lidia is mijn vlees en bloed,
Lidia is mij welgemoed."
De rechter kon het raadsel niet oplossen en de man werd vrijgelaten. De vrouw had een hond die Lidia heette. Het hondenvel was verwerkt en lag voor haar bed.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 676, verhaal 9
Commentaar
17 mei 1969
Out-riddling the Judge
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21