Hoofdtekst
Ik wie yn Grinslân - ik wie noch jong en gong by de boeren lâns om wurk. Ik kom to Loppersum by in boer.
De boer sei: "Ik ha wol wurk foar dy. Ik mat in skiepmelkersjonkje brûke." Sa bilânne ik dêr by dy boer.
Doe kom dêr in frommes by de doar, dy frege of se dêr sliepe mocht. Sy hie lang hier en rokken oan.
De boer liet har der yn en de jouns nei iten sieten wy allegear by in bakje kofje.
Doe sei de feint sunich tsjin 'e boer: "Dat doocht net. Dat kin wolris gjin frommes wêze."
Mar de boer steurde him dêr net oan.
Doe't it omtrint bêdtiid wie, sei de frou fan 'e boer: "Wolle jim allegear in apel ha?"
"Jawol", seinen wy, en doe smiet se ús elk ien ta.
Ik heinde de apel op en luts de fuotten nei elkoar ta. Doe smiet se dat frommes in apel ta en dy luts de fuotten ek nei elkoar ta.
"Sjogge jo it nou wol boer," sei de feint sunich, "dat it gjin frommes is?"
"Och, hâld dû dy de bek", sei de boer. Hy woe 't net wêze dat de feint gelyk hie.
It frommes bleau der dy nachts. Mar de boer lei to oppassen mei 't gewear klear.
De moarns trije ûre woarden de skûrdoarren opset troch it 'frommes'. Doe stienen der samar trije man foar de doar.
De boer stie klear mei 't gewear. Hwat matte jimme?" frege er.
"Plunderje", seinen se.
"Ik sil mei jimme rêdde", sei er. Hy hie it gewear op 'e mannen rjochte. Wylst rôp er lûd oan 'e feint.
Dy lei by my. Ik woarde ek wekker en togearre kommen wy der ôf. De feint krige in heafoarke en ik in dikke kneppel.
De boer sei tsjin 'e mannen: Hoe wolle jimme nou? Fuortgean of stjerre?"
Doe ha se hastich makke dat se fuortkommen.
De boer sei: "Ik ha wol wurk foar dy. Ik mat in skiepmelkersjonkje brûke." Sa bilânne ik dêr by dy boer.
Doe kom dêr in frommes by de doar, dy frege of se dêr sliepe mocht. Sy hie lang hier en rokken oan.
De boer liet har der yn en de jouns nei iten sieten wy allegear by in bakje kofje.
Doe sei de feint sunich tsjin 'e boer: "Dat doocht net. Dat kin wolris gjin frommes wêze."
Mar de boer steurde him dêr net oan.
Doe't it omtrint bêdtiid wie, sei de frou fan 'e boer: "Wolle jim allegear in apel ha?"
"Jawol", seinen wy, en doe smiet se ús elk ien ta.
Ik heinde de apel op en luts de fuotten nei elkoar ta. Doe smiet se dat frommes in apel ta en dy luts de fuotten ek nei elkoar ta.
"Sjogge jo it nou wol boer," sei de feint sunich, "dat it gjin frommes is?"
"Och, hâld dû dy de bek", sei de boer. Hy woe 't net wêze dat de feint gelyk hie.
It frommes bleau der dy nachts. Mar de boer lei to oppassen mei 't gewear klear.
De moarns trije ûre woarden de skûrdoarren opset troch it 'frommes'. Doe stienen der samar trije man foar de doar.
De boer stie klear mei 't gewear. Hwat matte jimme?" frege er.
"Plunderje", seinen se.
"Ik sil mei jimme rêdde", sei er. Hy hie it gewear op 'e mannen rjochte. Wylst rôp er lûd oan 'e feint.
Dy lei by my. Ik woarde ek wekker en togearre kommen wy der ôf. De feint krige in heafoarke en ik in dikke kneppel.
De boer sei tsjin 'e mannen: Hoe wolle jimme nou? Fuortgean of stjerre?"
Doe ha se hastich makke dat se fuortkommen.
Onderwerp
VDK 0958G* - De appelvangproef 
VDK 0958G* - De appelvangproef 
ATU 0958F* - Test of Sex: Catching an Apple.
ATU 0958F* - Test of Sex: Catching an Apple.
sinVDK 0958G* - Die Fangprobe
sinVDK 0958G* - Die Fangprobe
Beschrijving
Een vrouw vroeg een boer eens om onderdak. De knecht waarschuwde de boer dat het geen man was, maar een vrouw. Maar de boer wilde het niet geloven. Die avond gooide de boerin iedereen een appel toe. De vrouw ving deze met de voeten naar elkaar toe: het was dus een man. Die nacht wachtte de boer met het geweer in zijn hand af. Om een uur of drie deed de 'vrouw' de deur open en stonden er drie rovers voor. De boer dreigde ze dood te schieten, en de rovers gingen er snel vandoor.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 690, verhaal 13
Commentaar
23 mei 1969
De appelvangproef
Naam Locatie in Tekst
Grinslân
Grinslân
Groningen
Groningen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21