CJ070504

Ik kom us in kear by de froulju wei, doe wie 't sahwat fjouwer ûre yn 'e moarn. Ik wie in earme skobbejak en woe neat leaver as hwat jild om hannen ha. Ik sei sa tsjin my sels: "Men fynt ek noait us hwat." Ik roan op 'e Nije Wei, tusken Twizel en Twizelerheide en 'k wie oan 'e greate ikene beam ta. Doe seach ik dêr ynienen wol mear as in kroadfol blank jild lizzen. Ik bleau stean. Ik wist net hoe't ik soe.
't Wie krekt as woarde der tsjin my sein: "'t Is fan 'e forkearde." Doe sei ik: "As 't fan 'e duvel is, dan hoopje ik, dat it foar my weifljocht."
Doe fleach it by my wei.

Een jongeman wenste op een nacht eens dat hij een hoop geld zou vinden. Meteen daarop lag er op de weg een hele grote hoop geld. Maar hij vertrouwde het niet. Hij zei dat als het geld van de duivel was, hij hoopte dat het weg zou vliegen. Toen verdween al het geld weer.

Corpus Jaarsma, verslag 705, verhaal 4

30 mei 1969

Twizel    Twizel   

Twijzel    Twijzel   

Twizelerheide    Twizelerheide   

Twijzelerheide    Twijzelerheide   

Nije Wei    Nije Wei   

Nieuweweg    Nieuweweg   

2013-03-01 14:46:21