CJ072404

Mijn moeder had een klein meisje, dat heette Martsje. 't Was mijn oudste zuster. Toen ze zes jaar oud was kreeg ze zetten. Er woonde toen een vrouw in Dokkum, die werd er altijd van verdacht dat se kinderen betoverde.
Wij woonden aan het Hellingpad. Op een keer kwam die oude vrouw er weer aan. Moeder houdt haar direkt aan en die spreekt taal tegen haar. Die oude vrouw wordt angstig. Ze zegt: "Ga maar even naar die mijnheer." Dat was een duvelbanner. Moeder gaat er heen en ze vertelt die man alles. Die man zegt tegen haar: "Marijke, ga maar gerust naar huis. Uw kind is genezen."
En 't wàs zo. Ik was toen nog niet geboren toen 't gebeurde. Moeder heeft 't mij vaak verteld.

Een zesjarig meisje had last van toevallen. De moeder dacht dat het kind betoverd was, en sprak een vrouw aan die dat volgens haar had gedaan. Deze vrouw was erg bang en zei dat ze naar de duivelbanner moest gaan. De duivelbanner zei de moeder dat ze gerust weer naar huis kon gaan omdat het over was. Het kind heeft nooit meer last gehad.

Corpus Jaarsma, verslag 724, verhaal 4

21 juli 1969

Martsje    Martsje   

Hellingpad    Hellingpad   

Marijke    Marijke   

Dokkum    Dokkum   

2013-03-01 14:46:21