Hoofdtekst
Hindrik de Groot wenne yn Skoat. Hy seach altyd lykstaesjes fan tofoaren. Der wie in boerefeint dy woe dat net leauwe.
"Kom dan mar ris mei," sei Hindrik, "dan silstû it èk sjen."
Doe gongen se der op in nacht togearre op út.
Doe sei Hindrik: "Dêr komt wer in lykstaesje oan."
"Ik sjoch neat", sei de feint.
"Sjoch dan mar oer myn linker skouder hinne", sei Hindrik.
Dat die dy feint en doe seach er de lykstaesje èk.
Mar doe seach Hindrik de Groot it nèt mear. Dy wie it tonei kwyt. De feint moest it nou altyd sjen. It wie op him oergien.
"Kom dan mar ris mei," sei Hindrik, "dan silstû it èk sjen."
Doe gongen se der op in nacht togearre op út.
Doe sei Hindrik: "Dêr komt wer in lykstaesje oan."
"Ik sjoch neat", sei de feint.
"Sjoch dan mar oer myn linker skouder hinne", sei Hindrik.
Dat die dy feint en doe seach er de lykstaesje èk.
Mar doe seach Hindrik de Groot it nèt mear. Dy wie it tonei kwyt. De feint moest it nou altyd sjen. It wie op him oergien.
Beschrijving
Een man zag 's nachts altijd lijkstoeten. Een boerenknecht wilde dat maar niet geloven en ging op een nacht met hem mee. Hij zag niets. maar toen hij over de linkerschouder van de man keek, zag hij er ook een aankomen. Sindsdien zag de man ze niet meer, maar de boerenknecht wel.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 741, verhaal 15
Commentaar
13 juli 1969
Naam Overig in Tekst
Hindrik de Groot 
Hindrik de Groot 
Skoat
Skoat
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21