Hoofdtekst
Der wie in âld wyfke, dat hie in barchje en dêr wie se sa mâl mei, dat sy joech it oars net to iten as swiete koeke. En as dat barchje skite moest, dan tilde se him de sturt op en heinde 't op yn 'e mûle. En dan sei se: "Nou is 't noch goed foar my, leave."
Beschrijving
Een vrouw was zo dol op haar varkentje, dat ze het alleen zoete koeken te eten gaf. En als het beestje moest poepen, tilde ze het staartje op en ving ze alles op in haar mond. En dan zei ze: "Nou is het nog goed voor mij, lieverd."
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 744, verhaal 6
Commentaar
14 augustus 1969
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21