Hoofdtekst
As in oar hwat fortelde wist Jan altyd noch sterkere stikken oan to heljen. Sa wie 't ris in kear doe hienen se 't oer snie.
"Snie?" sei Jan, "hwat prate jim fan snie. Ik hat ris in kear meimakke, doe wie 'k op 'e wykmerk to Mearum.
Dêr bigong it hwat to krôkjen. Wy seinen: wy matte mar even yn 'e hûs. Dêr ha wy miskien hwat lang sitten, mar doe't wy der wer út kommen, lei de snie mei de rêgen fan 'e kij lyk. De koppen stieken der boven út. Safolle snie wie der doe fallen."
"Snie?" sei Jan, "hwat prate jim fan snie. Ik hat ris in kear meimakke, doe wie 'k op 'e wykmerk to Mearum.
Dêr bigong it hwat to krôkjen. Wy seinen: wy matte mar even yn 'e hûs. Dêr ha wy miskien hwat lang sitten, mar doe't wy der wer út kommen, lei de snie mei de rêgen fan 'e kij lyk. De koppen stieken der boven út. Safolle snie wie der doe fallen."
Beschrijving
Jan weet altijd de sterkste verhalen te vertellen. Hij is op de buurtmarkt in Mearum als het begint te sneeuwen. Hij gaat naar binnen maar als ze het huis willen verlaten, zijn alleen de koppen van de koeien nog te zien, zoveel is er gevallen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 783, verhaal 3
Commentaar
5 oktober 1969
Naam Overig in Tekst
Jan Hepkes 
Jan Hepkes 
Mearum
Mearum
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21