CJ081307

Myn man - Gjert van Slooten - hie op in snein-to-joun nei my ta west, doe't wy noch forkearing hienen. Wy wennen op 'e Tike. Doe't er werom gong en oer 't Tike-Brechje soe sei der ynienen ien hiel lûd njonken him: "Kei!"
En hy hat noait ien sjoen! Der wie net ien. Hoe koe dat nou?

Een jongeman hoorde op de terugweg eens iemand heel hard 'kei' tegen hem zeggen, maar hij zag niemand.

Corpus Jaarsma, verslag 813, verhaal 7

1 februari 1970

2013-03-01 14:46:21