Hoofdtekst
Wy meanden froeger wol by in boer yn Tsjom. Dêr njonken wenne in boer, dy hie altyd hannekemaaiers yn 'e simmer, dy kommen út Dútslân, even de grins oer.
Moarns as se by de boer fan 't hiem kommen hienen se in greate brijkrûk by har. Se hienen in greate stok troch 't ear hinne en de krûk hienen se fol sûpe. Dêr dronken se deis fan. Dêr dienen se dan in grouwe frosk yn. Dan bleau de sûpe moai egael, dan hoefden se noait to rieren. Dan bleau se koel. Ik ha 't mei eigen egen sjoen dat se der in kikkert yn dienen.
Der wienen forhalen oer sokke hantsjemieren.
Der wienen twa hantsjemieren, dy hienen dy deis meand.
De jouns gongen se nei de kroech. Doe't se út 'e kroech wei kommen wie 't moai waer. De folle moanne skynde helder. Sy hienen nochal hwat drank hawn en doe't se op 'e brêge kommen, gongen se by de leuning stean to pisjen. Doe seagen se yn 't wetter. Dêr wie in tsiis.
Doe sei de iene poep: "Dy sil ik der wol gau even út helje."
Hy gong yn 'e feart stean om 'e tsiis to pakken, mar dat woe net. Hy koe him net earlik rikke.
Doe sei er tsjin syn maet: "Gean dû my op 'e kop stean, dàn kin ik him wol krije."
Dat die dy oare, wylst er him oan 'e leuning fêsthâldde.
Mar it duorre him hwat to lang. Op 't lêst sei er: "Hast him hast?"
Doe kom dy oare boppe driuwen, doe wie er forsûpt.
Doe sei syn maet: "Dû soest de tsiis meinimme."
Mat dat hied er net kind fansels, hwant it wie it skynsel fan 'e moanne, dy't se foar in tsiis oan sjoen hienen.
Moarns as se by de boer fan 't hiem kommen hienen se in greate brijkrûk by har. Se hienen in greate stok troch 't ear hinne en de krûk hienen se fol sûpe. Dêr dronken se deis fan. Dêr dienen se dan in grouwe frosk yn. Dan bleau de sûpe moai egael, dan hoefden se noait to rieren. Dan bleau se koel. Ik ha 't mei eigen egen sjoen dat se der in kikkert yn dienen.
Der wienen forhalen oer sokke hantsjemieren.
Der wienen twa hantsjemieren, dy hienen dy deis meand.
De jouns gongen se nei de kroech. Doe't se út 'e kroech wei kommen wie 't moai waer. De folle moanne skynde helder. Sy hienen nochal hwat drank hawn en doe't se op 'e brêge kommen, gongen se by de leuning stean to pisjen. Doe seagen se yn 't wetter. Dêr wie in tsiis.
Doe sei de iene poep: "Dy sil ik der wol gau even út helje."
Hy gong yn 'e feart stean om 'e tsiis to pakken, mar dat woe net. Hy koe him net earlik rikke.
Doe sei er tsjin syn maet: "Gean dû my op 'e kop stean, dàn kin ik him wol krije."
Dat die dy oare, wylst er him oan 'e leuning fêsthâldde.
Mar it duorre him hwat to lang. Op 't lêst sei er: "Hast him hast?"
Doe kom dy oare boppe driuwen, doe wie er forsûpt.
Doe sei syn maet: "Dû soest de tsiis meinimme."
Mat dat hied er net kind fansels, hwant it wie it skynsel fan 'e moanne, dy't se foar in tsiis oan sjoen hienen.
Onderwerp
AT 1336 - Diving for Cheese   
ATU 1336 - Diving for Cheese.   
Beschrijving
De hannekemaaiers kregen elke dag een kruik met soep mee. Daar deden ze dan een kikker in, dan bleef de soep mooi glad en hoefden ze niet te roeren.
Op een keer kwamen twee poepen uit de kroeg. Het was helder maanlicht. In het water zagen ze toen een kaas liggen, en ze probeerden hem eruit te krijgen. Een van hen viel in het water en verdronk. Toen hij weer boven kwam drijven, was de ander boos dat hij de kaas niet had meegenomen. Maar het was geen kaas, het was de weerspiegeling van de maan die ze in het water hadden gezien.
Op een keer kwamen twee poepen uit de kroeg. Het was helder maanlicht. In het water zagen ze toen een kaas liggen, en ze probeerden hem eruit te krijgen. Een van hen viel in het water en verdronk. Toen hij weer boven kwam drijven, was de ander boos dat hij de kaas niet had meegenomen. Maar het was geen kaas, het was de weerspiegeling van de maan die ze in het water hadden gezien.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 816, verhaal 13
Commentaar
3 maart 1970
Diving for Cheese
Naam Overig in Tekst
Duitser   
Naam Locatie in Tekst
Tsjom   
Dútslân   
Duitsland   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
