Hoofdtekst
Der wie in boerefaem, dy gong der nachts wol ôf, sûnder dat hja it wiste. Dat wie in 'slaapwandelaar'. Dan gong se ta 't hûs út nei it stalt ta, by de wyk, dêr't de lege molkbussen op stienen, dy't de molkfarder dêr brocht hie. Der wie in hekje oan 'e kant oan 't stalt, dêr leunde se op, wylst hja de bussen himmele. Hja die dat allegear sûnder dat hja it wiste.
De boer tocht: dêr mat in ein oan komme. En doe sette hy de jouns de bussen dêr wei. Mar dat wist de faem net.
Dy nachts gong de faem der wer ôf. Hja gong wer nei 't stalt ta, dêr't de bussen altyd stienen, mar mei 't se dy bussen blykber net fielde mei de hannen, roan se fierder en fordronk.
De boer tocht: dêr mat in ein oan komme. En doe sette hy de jouns de bussen dêr wei. Mar dat wist de faem net.
Dy nachts gong de faem der wer ôf. Hja gong wer nei 't stalt ta, dêr't de bussen altyd stienen, mar mei 't se dy bussen blykber net fielde mei de hannen, roan se fierder en fordronk.
Beschrijving
Een slaapwandelende boerenmeid staat 's nachts vaak bij een stel melkbussen bij het water. Omdat de boer van mening is dat het slaapwandelen moet stoppen, haalt hij de melkbussen weg. Het meisje voelt de bussen niet meer staan en loopt recht het water in. Het meisje verdrinkt.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1102, verhaal 19 (archief MI)
Commentaar
11 april 1974
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21