CJ110413

Bontsje Keke wie froeger in forwoest man. Hy joech om God noch syn gebot en wie in great spotter. It gong him noait to mâl. Doe't er tusken de fjirtich en fyftich wie, lei er ris op in kear to jirappelsykjen op in stik lân op 'e Sweach, dat oan 'e wei lei.
Doe hie dêr in man west, dy't alles sjen moest.
Keke hie dat doe noch net; dy seach doe noch gjin lykstaesjes foarút.
Dy man wie nei de wei ta gien. Doe hie dy man dêr in lykstaesje sjoen. Doe hie Keke dêr de gek mei hawn.
Doe hie dy man tsjin Keke sein: "Dû kinst it ek wol sjen. Dan mast mar by my oer 't linker skouder hinne sjen."
Doe hie Keke dat dien. En doe hie Keke 't èk sjoen.
Letter hie dy màn it kwyt west en hie Keke it fan him oer krige. It wie de straf foar syn spotten.
De kweade hie 't bioardere.

SINSAG 0489 - Das zweite Gesicht    SINSAG 0489 - Das zweite Gesicht   

Een spottende zondaar die later zelf voorgezichten zou krijgen maakt een helderziende man belachelijk. De helderziende man - die net een sterfgeval voorzien heeft in een lijkstoet - zegt dat de zondaar ook wel voorgezichten zal kunnen hebben. De helderziende spoort de zondaar aan over zijn (= van de helderziende) linkerschouder te kijken. De zondaar ziet de lijkstoet ook. Later blijkt dat de helderziende man zijn helderziendheid heeft overgedragen aan de zondaar als straf voor het spotten. Een en ander is door de duivel bewerkstelligd.

Collectie Jaarsma, verslag 1104, verhaal 13 (archief MI)

12 april 1974

Das zweite Gesicht

Bontsje Keke    Bontsje Keke   

God    God   

Sweach    Sweach   

Keke    Keke   

2013-03-01 14:46:21