Hoofdtekst
Betsje wenne froeger yn Kûkherne. Hja hienen keallen, dy hienen se achter 't sket.
Betsje har man dy wie der altyd op út to werken, dan bleau er soms wiken oanien wei, dan wie Betsje allinne thús. Dy forsoarge de keallen dan.
Op in kear sei Betsje tsjin har suster: "Ik doar hjir net mear allinne to bliuwen, hwant alle nachten om tolve ûre binne de keallen los."
Doe sei har suster: "Dan sil ik by dy komme to sliepen, hwant ik wol witte hwa't dy keallen losmakket."
Dat de suster kaem dêr en dy hâldde fuort de earst nachts de wacht. Doe hearde se hwat by de keallen. Hja slute gau alles ôf. It hinnegat makke se ticht, en de kaeisgatten ensa, dat der net ien út komme koe. Hja woe wite hwa't der by de keallen wie.
Doe wienen dêr twa katten, in lytsen en in greaten. Doe hat se dy katten bot ôfseame. De lytse kat ûntkaem har, mar de greate kat hat se goed rekke.
Hja fleagen dwars troch de pannen hinne dy't op 't boerd stienen, dat de pannen kamen del. Doe liet se de katten der út.
't Wienen twa tsjoensters, dy beide katten: Minne Ael wie 't lytse katsje en Minne Brecht wie de greate kat. De oare moarns soenen se Minne oanhelje om mei nei 't wurk ta. Doe sei Minne tsjin syn maten: "Ik kin hjoed net mei, ik mat thús bliuwe, hwant myn wiif Brecht is net goed."
Ien fan dy maten wist hwat der dy nachts by Betsje to rêdden west hie en dy sei: "Brecht is net siik, jong, mar dy hat fannacht op 'e bealch hawn."
Betsje har man dy wie der altyd op út to werken, dan bleau er soms wiken oanien wei, dan wie Betsje allinne thús. Dy forsoarge de keallen dan.
Op in kear sei Betsje tsjin har suster: "Ik doar hjir net mear allinne to bliuwen, hwant alle nachten om tolve ûre binne de keallen los."
Doe sei har suster: "Dan sil ik by dy komme to sliepen, hwant ik wol witte hwa't dy keallen losmakket."
Dat de suster kaem dêr en dy hâldde fuort de earst nachts de wacht. Doe hearde se hwat by de keallen. Hja slute gau alles ôf. It hinnegat makke se ticht, en de kaeisgatten ensa, dat der net ien út komme koe. Hja woe wite hwa't der by de keallen wie.
Doe wienen dêr twa katten, in lytsen en in greaten. Doe hat se dy katten bot ôfseame. De lytse kat ûntkaem har, mar de greate kat hat se goed rekke.
Hja fleagen dwars troch de pannen hinne dy't op 't boerd stienen, dat de pannen kamen del. Doe liet se de katten der út.
't Wienen twa tsjoensters, dy beide katten: Minne Ael wie 't lytse katsje en Minne Brecht wie de greate kat. De oare moarns soenen se Minne oanhelje om mei nei 't wurk ta. Doe sei Minne tsjin syn maten: "Ik kin hjoed net mei, ik mat thús bliuwe, hwant myn wiif Brecht is net goed."
Ien fan dy maten wist hwat der dy nachts by Betsje to rêdden west hie en dy sei: "Brecht is net siik, jong, mar dy hat fannacht op 'e bealch hawn."
Onderwerp
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
Beschrijving
Een vrouw bemerkt dat iedere nacht om twaalf uur haar kalveren los op stal staan. Als een zus van de vrouw de wacht in de stal houdt, betrapt ze twee katten, een grote en een kleine. De kleine kat weet te ontkomen; de grote kat krijgt een flinke oplawaai. De katten zijn heksen. De volgende dag voelt een van de twee heksen - die de dag ervoor als de grote kat een flinke klap te pakken had - zich ziek en moet ze het bed houden. De heks lijdt onder het pak rammel dat zij de dag ervoor als kat te verduren kreeg.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1114, verhaal 18 (archief MI)
Commentaar
20 juni 1974
Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen en SINSAG 0580 Andere Hexenkünste (13. Vieh losgemacht).
Naam Overig in Tekst
Betsje
Betsje
Minne Ael
Minne Ael
Minne Brecht
Minne Brecht
Brecht
Brecht
Naam Locatie in Tekst
Kûkherne
Kûkherne
Minne
Minne
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21