Hoofdtekst
Der wie in man yn 'e Westerein, dy syn frou kaem to forstjerren. Hja liet him bilove, dat hy moest goed op har klean passe as hja dea wie.
Mar dat hat er net dien.
Doe kaem er op in kear thús fan 't wurk, doe seinen de bern: "Us mem hat hjir hjoed west."
Mar dat woe dy man net leauwe.
Mar it gebeurde al ris wer, en letter nochris. En doe sei syn buorman, dy't plysje wie, dat er har èk sjoen hie. Hja hie mei de earm op 'e peal fan 't hekje fan 'e daem line. Doe moest er it wol leauwe.
Doe is dy man dêr wei gien to wenjen.
Mar dat hat er net dien.
Doe kaem er op in kear thús fan 't wurk, doe seinen de bern: "Us mem hat hjir hjoed west."
Mar dat woe dy man net leauwe.
Mar it gebeurde al ris wer, en letter nochris. En doe sei syn buorman, dy't plysje wie, dat er har èk sjoen hie. Hja hie mei de earm op 'e peal fan 't hekje fan 'e daem line. Doe moest er it wol leauwe.
Doe is dy man dêr wei gien to wenjen.
Onderwerp
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
Beschrijving
Een stervende vrouw drukt haar man op het hart na haar dood goed op haar kleren te passen. Als de man dit nalaat, kan de vrouw geen rust vinden en blijft zij rond het huis dolen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1114, verhaal 34 (archief MI)
Commentaar
20 juni 1974
Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe).
Naam Locatie in Tekst
Westerein
Westerein
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21