Hoofdtekst
Ik ha wolris in nachtmerje by my hawn. 't Wie krekt in kat. Dy sprong op myn fuotten en gong sa stadichoan nei 't boarst ta. Dan koe 'k neat mear sizze. 'k Woe wol roppe, mar 'k wie machteleas.
Op in kear doe kom der wer in nachtmerje by my. Doe forsette ik my sa bot ik mar koe. Ik sei: "Silstû it winne as ik." En dêr liet ik in grou flokwurd op folgje. Doe gong dy nachtmerje wer fuort.
Ik fortelde it myn skoanmem. Dy sei: "Dû hiest in gebedtsje opsizze matten." Mar skoanheit sei: "Flokken, dat helpt ek wol." En 't hàt my holpen.
Op in kear doe kom der wer in nachtmerje by my. Doe forsette ik my sa bot ik mar koe. Ik sei: "Silstû it winne as ik." En dêr liet ik in grou flokwurd op folgje. Doe gong dy nachtmerje wer fuort.
Ik fortelde it myn skoanmem. Dy sei: "Dû hiest in gebedtsje opsizze matten." Mar skoanheit sei: "Flokken, dat helpt ek wol." En 't hàt my holpen.
Onderwerp
SINSAG 0291 - Mensch von Mahr beritten 
SINSAG 0291 - Mensch von Mahr beritten 
Beschrijving
De vertelster is wel eens bezocht door een nachtmerrie. De nachtmerrie sprong als een kat op haar voeten en kroop geleidelijk naar haar borst toe. De vrouw kan eerst geen woord uitbrengen, maar weet kort daarna een vloek te uiten. De nachtmerrie verdwijnt. De schoonmoeder van de vrouw beweert dat - behalve vloeken - het opzeggen van een gebedje helpt de nachtmerrie te verjagen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1115, verhaal 13 (archief MI)
Commentaar
28 juni 1974
Mensch von Mahr beritten
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21