Hoofdtekst
Myn kammeraetske wenne oan 'e Swâdde yn in hiel âld hûs. Yn dat hûs doogde it net. It spûke dêr.
De hiele boel wie dêr bitsjoend. Hja hienen in keal yn 't hok. Dat siet altyd fêst, mar moarns wie 't grif los, alle moarnen wie dat sa. Der wie in ûnsichtbere macht, dy't it yn 'e nacht losmakke.
Dêr wienen altyd lûden yn dat hûs. Der kamen guon yn, dat wie skoan to hearren, mar men seach noait ien. Op in kear, doe wie myn kammeraetske sa bang, doe wie dêr yn 'e hûs de jouns fan tofoaren alles stikken rekke. Alle diggelguod lei stikken oer de flier. De planken yn 'e kasten dêr't it op stie, wienen brutsen. Doe doarst hja net mear yn 't hûs wêze. Doe kaem har suster by har. Dy sei: "Ik bliuw fannacht by dy. Wy sille joun goed oppasse, hwat der gebeurt." Hja sei: "It earste dat binnendoar komt, slach ik dea."
It hinnegat wie iepen, dêr koe fan alles troch komme. Doe hearde dy suster op 'e joun hwat op 'e souder. De lampe wie út.
De suster gong troch 't achterhús en krige dêr gau in heafoarke wei. Doe sei se: "Dêr sil 'k se in reis mei jaen."
Doe wie der in hiele dikke kat op 'e souder. Har suster raemde ta mei de heafo[a]rke en hja rekke it beest èk.
De oare moarns lei 't âld wiif op bêd, hja wie siik. Hjà hie de klap mei de foarke krige. 't Wie Minne Brecht.
De hiele boel wie dêr bitsjoend. Hja hienen in keal yn 't hok. Dat siet altyd fêst, mar moarns wie 't grif los, alle moarnen wie dat sa. Der wie in ûnsichtbere macht, dy't it yn 'e nacht losmakke.
Dêr wienen altyd lûden yn dat hûs. Der kamen guon yn, dat wie skoan to hearren, mar men seach noait ien. Op in kear, doe wie myn kammeraetske sa bang, doe wie dêr yn 'e hûs de jouns fan tofoaren alles stikken rekke. Alle diggelguod lei stikken oer de flier. De planken yn 'e kasten dêr't it op stie, wienen brutsen. Doe doarst hja net mear yn 't hûs wêze. Doe kaem har suster by har. Dy sei: "Ik bliuw fannacht by dy. Wy sille joun goed oppasse, hwat der gebeurt." Hja sei: "It earste dat binnendoar komt, slach ik dea."
It hinnegat wie iepen, dêr koe fan alles troch komme. Doe hearde dy suster op 'e joun hwat op 'e souder. De lampe wie út.
De suster gong troch 't achterhús en krige dêr gau in heafoarke wei. Doe sei se: "Dêr sil 'k se in reis mei jaen."
Doe wie der in hiele dikke kat op 'e souder. Har suster raemde ta mei de heafo[a]rke en hja rekke it beest èk.
De oare moarns lei 't âld wiif op bêd, hja wie siik. Hjà hie de klap mei de foarke krige. 't Wie Minne Brecht.
Onderwerp
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
Beschrijving
In een spookhuis is alles betoverd: vee raakt 's nachts los, vreemde geluiden zijn hoorbaar, afwas valt ineens kapot, boekenplanken breken spontaan. In het huis wordt een dikke kat op zolder aangetroffen. Een vrouw raakt het vreemde dier met een hooivork. Het was een heksenkat: de volgende dag moet de heks in kwestie het bed houden. Zij heeft in de gedaante van een kat klappen met de hooivork gekregen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1123, verhaal 12a (archief MI)
Commentaar
3 augustus 1974
Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
Naam Overig in Tekst
Swâdde
Swâdde
Minne Brecht
Minne Brecht
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21