Hoofdtekst
Us mem fortelde: Der wienen ris trije man yn 'e kroech.
't Wienen noch jonge knapen en dy hâldden wol fan in grapke. Hja hienen dy jouns nochal aerdich djip yn 'e romer sjoen en sa gebeurde it, dat de iene tsjin 'e oare sei: "Doarstû wol by nacht om it tsjerkhôf hinne rinne?" "Jawol," sei de oare, "hwerom net?"
It wie op dat stuit nacht, dat doe seinen de beide oaren: "Dat wolle wy wolris fan dy sjen. Dan mat dat fuort mar wêze, it is nou nacht."
De iene gong fuort op stap. Mar de beide oaren gongen gau nei de oare kant fan it tsjerkhôf. De iene gong boppe op 'e oare stean. Dat wie fansels in nuver gesicht. De oare moest dy twa passeare.
Doe't er oan dy twa ta wie, kaem de moanne krekt achter de wolken wei en biskynde de beide hearen dy't boppe op elkoar stienen. 't Wie ljochtmoanne winterwaer.
Alle trije wienen se kachel, mar dy iene, dy't se bang meitsje woenen, bleau stean, en sei: "Dit is nuver. Ik ha wolris twa op elkoar sjoen, mar noch noait trije." Doe waerden de oare beiden bang. Hja tochten: Wy binne hjir op in raer terrein - in tsjerkhôf - hwat mei dy trêdde dan wol net wêze - dat de ûnderste makke hurd dat er fuortkaem. Deselde dy't boppe op him wie, liet er falle en dy bruts de earm.
Dit is hjir yn Hijum gebeurd.
't Wienen noch jonge knapen en dy hâldden wol fan in grapke. Hja hienen dy jouns nochal aerdich djip yn 'e romer sjoen en sa gebeurde it, dat de iene tsjin 'e oare sei: "Doarstû wol by nacht om it tsjerkhôf hinne rinne?" "Jawol," sei de oare, "hwerom net?"
It wie op dat stuit nacht, dat doe seinen de beide oaren: "Dat wolle wy wolris fan dy sjen. Dan mat dat fuort mar wêze, it is nou nacht."
De iene gong fuort op stap. Mar de beide oaren gongen gau nei de oare kant fan it tsjerkhôf. De iene gong boppe op 'e oare stean. Dat wie fansels in nuver gesicht. De oare moest dy twa passeare.
Doe't er oan dy twa ta wie, kaem de moanne krekt achter de wolken wei en biskynde de beide hearen dy't boppe op elkoar stienen. 't Wie ljochtmoanne winterwaer.
Alle trije wienen se kachel, mar dy iene, dy't se bang meitsje woenen, bleau stean, en sei: "Dit is nuver. Ik ha wolris twa op elkoar sjoen, mar noch noait trije." Doe waerden de oare beiden bang. Hja tochten: Wy binne hjir op in raer terrein - in tsjerkhôf - hwat mei dy trêdde dan wol net wêze - dat de ûnderste makke hurd dat er fuortkaem. Deselde dy't boppe op him wie, liet er falle en dy bruts de earm.
Dit is hjir yn Hijum gebeurd.
Onderwerp
VDK 1676E* - Spookspelen: twee witten met een zwarte erop 
VDK 1676E* - Spookspelen: twee witten met een zwarte erop 
ATU 1676 - The Pretended Ghost
ATU 1676 - The Pretended Ghost
sinVDK 1676E* - "Zwei Weisse mit einem Schwarzen darauf, hab ich noch nie gesehen"
sinVDK 1676E* - "Zwei Weisse mit einem Schwarzen darauf, hab ich noch nie gesehen"
Beschrijving
Twee dronkelappen nemen zich voor een derde - eveneens dronken - vriend flink de stuipen op het lijf te jagen. De vriend heeft verklaard 's nachts langs het kerkhof te durven rennen. De twee deugnieten gaan bovenop elkaar staan aan de andere kant van het kerkhof. Als de derde nadert, spreekt hij zijn verbazing uit: hij heeft er immers wel eens twee op elkaar gezien, maar nog nooit drie. De twee mannen worden bang en maken dat ze wegkomen. De onderste van de twee breekt hierbij een arm.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1125, verhaal 22 (archief MI)
Commentaar
6 augustus 1974
Spookspelen: twee witten met een zwarte erop
Naam Locatie in Tekst
Hijum
Hijum
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21