Hoofdtekst
De soan fan Minne Wybenga fan 'e Westerein wie in raren ien. Dy koe 't neat skele hwat er sei. Op in kear hied er yn 'e kroech sitten en allegear ûnfoege wurden brûkt. Doe moest er allinne nei hûs ta yn 'e nacht.
Doe't er by hûs wie, moest er oer in bartsje. Mar dêr doarst er net oer, hwant oan 'e oare kant it bartsje flak foar it hûs, lei in swart ding. Hy koe net ûnderskiede hwat it wie, mar it leefde. Doe waerd er deabinaud. Hy bigoun to jammerjen en om syn heit en mem to roppen. Even letter wie 't swarte ding fuort.
Doe wied er bikom. It wie de duvel dy't dêr lein hie.
Doe't er by hûs wie, moest er oer in bartsje. Mar dêr doarst er net oer, hwant oan 'e oare kant it bartsje flak foar it hûs, lei in swart ding. Hy koe net ûnderskiede hwat it wie, mar it leefde. Doe waerd er deabinaud. Hy bigoun to jammerjen en om syn heit en mem to roppen. Even letter wie 't swarte ding fuort.
Doe wied er bikom. It wie de duvel dy't dêr lein hie.
Onderwerp
SINSAG 0917 - Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).   
Beschrijving
Een onverschillige spotter wordt - 's nachts uit de kroeg op weg naar huis - opgeschrikt door een zwart ding. Als hij in angstig gejammer uitbarst, verdwijnt het ding plotseling weer. Het was de duivel.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1133, verhaal 1 (archief MI)
Commentaar
onbekend
Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).
Naam Overig in Tekst
Minne Wybenga   
Naam Locatie in Tekst
Westerein   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
