Hoofdtekst
Durke Syts hat by ús in skiep ris bitsjoend. Dat skiep roan by ús op it hiem. Doe kaem hja der oan. Hja aeide it skiep oer de nekke.
"Och skiepke, bistû dêr?" sei se. Fan dat momint ôf woe it skiep net mear frette.
De oare deis wie se der wer. Doe sei 'k tsjin har:
"Wolle jo 't skiep even geneze? Oars stjerre jo hjir ûnder myn hannen." Doe aeide hja wer mei de hân oer de rêch fan it skiep en preuvele der in pear wurden by.
Doe bigoun it skiep fuortdaliks wer to fretten.
"Och skiepke, bistû dêr?" sei se. Fan dat momint ôf woe it skiep net mear frette.
De oare deis wie se der wer. Doe sei 'k tsjin har:
"Wolle jo 't skiep even geneze? Oars stjerre jo hjir ûnder myn hannen." Doe aeide hja wer mei de hân oer de rêch fan it skiep en preuvele der in pear wurden by.
Doe bigoun it skiep fuortdaliks wer to fretten.
Beschrijving
Een heks betovert een schaap door het over de nek te strijken. Als de heks met de hand over de rug van het schaap aait en enkele woorden prevelt, is de betovering weer verbroken.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1133, verhaal 12 (archief MI)
Commentaar
onbekend
Naam Overig in Tekst
Durke Syts   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
