CJ113639

De boer wie siik. Doe die de frou syn wetter yn in flesse en dêrmei gong se op stap nei Wopke ta. Dy wenne yn Kûkherne. Mar ûnderweis gong de koark fan 'e flesse ôf en de flesse rekke leech. Doe pisse it minske der sels yn.
Hja kaem by Wopke en joech him de flesse.
Wopke hie 't wol troch, dat it gjin goed spul wie. "'t Liket net sa bêst mei jou man", sei er. "Dy sil wol pine yn 'e mage ha."
"Hoe dat sa?" frege it minske.
"Hy hat in wein trochslokt", sei Wopke.
"Nou," sei 't minske, "dat wol 'k bêst leauwe, dan haw ik him fannacht by 't tiksel beet hawn."

Een boerin moet de urine van haar zieke man naar Wopke de duivelbanner brengen. Als het flesje onderweg per ongeluk leegloopt, plast ze zelf maar in het flesje. Wopke zegt dat het niet best met haar man gaat omdat hij een wagen ingeslikt zou hebben. De vrouw zegt daarop dat ze vermoedt dat ze hem die nacht bij de dissel heeft vastgehad.

Collectie Jaarsma, verslag 1136, verhaal 39 (archief MI)

2 september 1974

Wopke    Wopke   

Kûkherne    Kûkherne   

2013-03-01 14:46:21