Hoofdtekst
Der wie in man, dy stie bûtendoar to pisjen. Doe stiek him in wesp yn 'e lul. En dat bigoun to swollen. Dat bikaem net, dat op 't lêst gong er nei dokter ta. De dokter joech him in spuitsje en sei: "Mei in dei of trije, fjouwer matte jo wer komme."
Mar hy kaem net wer. Hy stie de oare wyks ergens en doe kaem de dokter dêr krekt lâns. De dokter sei: "Ik mat ris even by jo sjen." Do wie syn lul sa opset, helte dikker as oars. De dokter sei tsjin him: "Mar man, hwerom binne jo net wer by my kaem?"
"Och," sei er, "dat sit sà, myn frou wol it sa hâlde."
Mar hy kaem net wer. Hy stie de oare wyks ergens en doe kaem de dokter dêr krekt lâns. De dokter sei: "Ik mat ris even by jo sjen." Do wie syn lul sa opset, helte dikker as oars. De dokter sei tsjin him: "Mar man, hwerom binne jo net wer by my kaem?"
"Och," sei er, "dat sit sà, myn frou wol it sa hâlde."
Beschrijving
Man komt niet terug voor controle van zijn door een wespensteek opgezwollen geslachtsdeel, want zijn vrouw wil het zo houden.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1137, verhaal 13 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
2 september 1974,
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21